Ostatnie zmiany: 28 czerwca 2019 Dziecko, które przychodzi na świat w szpitalu, w pierwszej dobie życia zostaje poddane wielu procedurom, zabiegom i badaniom. Po co i kiedy są stosowane? Na czym polegają? Zobacz, jakie są procedury związane z narodzinami dziecka zostają uruchomione zaraz po odcięciu pępowiny, co ma miejsce po ustaniu w niej tętna, czyli 1 do 3 minut po urodzeniu. Kikut pępowiny zostaje nałożony jałowy zacisk. Po urodzeniu, jak najszybciej, maluszkowi wokół nadgarstków zapina się opaski identyfikacyjne z kartonikami, na których wpisywane są: imię i nazwisko matki, płeć dziecka, data i godzina urodzenia, a w przypadku ciąży mnogiej także kolejność przyjścia na świat noworodków. Mama lub tata powinni sprawdzić poprawność danych. Opaski wolno zdjąć dopiero po wyjściu ze szpitala, w domu. Noworodków nie kąpie się od razu po porodzie, a jedynie osusza, by zapobiec wychłodzeniu. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy maluch jest ubrudzony krwią lub smółką. WHO rekomenduje opóźnić pierwszą kąpiel przynajmniej do co najmniej 6. godziny od urodzenia. Pośpieszna kąpiel mogłaby być stresująca dla dziecka, utrudniałaby utrzymanie właściwej temperatury, a i zmazałaby maź płodową, która pełni ważne funkcje i ma dobroczynny wpływ na skórę malucha. Odśluzowywanie dróg oddechowych jest procedurą, której poddaje się wyłącznie maluszki z niską punktacją w skali Apgar oraz u noworodków urodzonych przedwcześnie. Dzieci urodzone o czasie same pozbywają się płynu owodniowego i zalegającego w nosogardle śluzu. Każdy noworodek, po przecięciu pępowiny, jeśli nie ma ku temu medycznych przeciwskazań, powinien być położony na brzuchu mamy i pozostać na nim minimum przez 2 godziny. Procedura ta (jakże przyjemna!) przyspiesza proces adaptacji malucha do nowego środowiska. Jest zgodna ze standardem opieki okołoporodowej. Noworodek nie jest kąpany ani ubrany. W tej pozycji neonatolog powinien dokonać wstępnej oceny dziecka, powinno się odbyć pierwsze karmienie. Szczegółowe badanie lekarskie przeprowadza pediatra-neonatolog w ciągu pierwszych 12. godzin po urodzeniu. Kontakt „skóra do skóry” może być przerwany, jeśli pojawi się zagrożenie życia lub zdrowia matki bądź dziecka. Przeciwwskazaniem do bezpośredniego kontaktu ciała matki i jej noworodka po porodzie jest zły stan ogólny dziecka i choroby matki. Maluszka tuż po porodzie bada się i ocenia w skali Apgar (skala punktacji wydolności układów i narządów, potocznie skala Apgar, od nazwiska autorki). Skala Apgar jest podstawowym narzędziem ogólnego stanu noworodka bezpośrednio po urodzeniu. Opiera się na sprawdzeniu pięciu głównych parametrów świadczących o kondycji noworodka. Są nimi: oddychanie, czynność serca, zabarwienie skóry, napięcie mięśni, odruchy fizjologiczne. Każdy parametr jest oceniany w skali od 0 do 2 punktów. Łączna suma punktów określa kondycję noworodka. Ocena wykonywana jest dwa razy lub cztery, w zależności od kondycji dziecka. Ocenę noworodka lekarz wykonuje: dwukrotnie, w 1. i 5. minucie życia, jeśli noworodek jest w stanie dobrym, czyli otrzymał 8–10 pkt Apgar. czterokrotnie: w 1., 3., 5. i 10. minucie życia, jeśli dziecko jest w stanie średnim (4–7 pkt Apgar) lub ciężkim (0–3 pkt Apgar). Noworodek jest także ważony i mierzony (mierzy się jego długość, obwód głowy i klatki piersiowej). Podczas badania lekarz zwraca uwagę na adaptację układu oddechowego i krążenia, ocenia ewentualne wady, nieprawidłowości w funkcjonowaniu. W razie potrzeby wdraża stosowne procedury. Ponieważ dzieci rodzą się z niedoborem witaminy K, należy ją podać noworodkowi bezpośrednio po narodzinach. To ogranicza ryzyko pojawienia się zagrażającemu życiu i zdrowiu krwawieniu z niedoboru witaminy K (choroba krwotoczna noworodków). Zgodnie z wytycznymi u noworodków donoszonych powinno to być jednorazowa dawka 1 mg, podana domięśniowo w ciągu 6. godzin od urodzenia. Jeśli rodzice się na to nie zgadzają, witaminę K podaje się doustnie, ale w kilku dawkach rozciągniętych w czasie. Zabieg Credégo ma na celu zapobieganie rzeżączkowemu zapaleniu spojówek i polega na wkropleniu do oczu dziecka 1% roztwór azotanu srebra (który niestety nie chroni przed wirusami i chlamydią). Stosuje się także 1% maść tetracyklinową lub 0,5% maści erytromycynowej (co zapobiega zakażeniom przedniego odcinka oka wywoływanym także przez inne bakterie, także przez chlamydię). Zabieg zaleca się u wszystkich noworodków urodzonych drogami natury. Azotan srebra może wywołać chemiczne zapalenie spojówek, które ustępuje po dobie. Po urodzeniu noworodki otrzymują dwa szczepienia, przeciwko gruźlicy oraz WZW typu B. Gruźlica jest chorobą wywoływaną przez prątki gruźlicy, szczególnie niebezpieczną dla najmłodszych niemowląt. Szczepionka przeciwko niej jest „szczepionką żywą”, podawaną śródskórnie. Przeciwko gruźlicy dziecko można zaszczepić także przy wypisie ze szpitala, niekoniecznie w pierwszej dobie życia. Przeciwwskazaniami są między innymi: masa ciała poniżej 2000 g, ciężkie wady rozwojowe czy wiek ciążowy poniżej 32. tygodnia. Drugim szczepieniem jest pierwsza dawka szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW B). To szczepionka „zabita”, podawana domięśniowo. Podaje się ją, by zabezpieczyć dziecko przed wirusem wywołującym wirusowe zapalenie wątroby typu B, które może wywołać zapalenie wątroby, spowodować jej niewydolność, a także prowadzić do rozwoju nowotworu wątroby. W Polsce badania przesiewowe u noworodków są wykonywane w kierunku 26 chorób, między innymi: fenyloketonurii (PKU), mukowiscidozy (CF) wrodzonej niedoczynności tarczycy (WNT), innych rzadkich wrodzonych wad metabolizmu (WWM). Badanie nie jest przyjemne (także dla rodziców), ponieważ polega na nakłuciu pięty dziecka i nasączeniu specjalnej bibuły krwią. Testy wykonuje się po 48 godzinach po narodzeniu dziecka. Wyniki badań są ważne, ponieważ choroby, takie jak np. fenyloketonuria mogą prowadzić do upośledzenia umysłowego, któremu można zapobiec w bardzo prosty sposób, stosując dietę (wprowadzając ją jak najszybciej). Krew do testów wysyła się do laboratorium. Jeśli wynik analizy jest w normie, badanie zostaje zakończone. Do rodziców nie płynie żadna informacja. Jeżeli wynik analizy mieści się w przedziale granicznym norma-patologia, powtarza się analizę próbki. Jeśli wynik znalazł się poza normą, co oznacza wysokie prawdopodobieństwo choroby, do rodziców wysyłany jest list z prośbą o natychmiastowe zgłoszenie się z dzieckiem do poradni specjalistycznej. Każdy noworodek ma również badaną saturację, czyli wysycenie krwi tętniczej tlenem. Stosuje się w tym celu pulsoksymetr, urządzenie do przezskórnego pomiaru saturacji. Pozwala ono na wykrycie bezobjawowych krytycznych wad serca, które są niebezpieczne i wymagają szybkiej interwencji lekarskiej. Badanie trwa 2-3 minuty i jest bezbolesne. Należy je przeprowadzić na prawej kończynie dolnej, między 2. a 24. godziną po urodzeniu. Każdy maluch, zanim wyjdzie ze szpitala do domu, zostaje poddany badaniu słuchu. Powinno być ono wykonuje dopiero w 2. dobie życia, kiedy przewody słuchowe oczyszczą się z mazi płodowej. Badanie przesiewowe w kierunku niedosłuchu jest bezbolesne, bezpieczne i proste (polega na umieszczeniu w uchu dziecka sondy). Odbywa się powszechnie dzięki aparatom, w które oddziały neonatologii wyposażyła Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. Dziecko, którego wynik badania słuchu jest prawidłowy, otrzymuje certyfikat, który powinien być wklejony do książeczki zdrowia dziecka. Szacuje się, że około 1 na 500 dzieci rodzi się z wadami słuchu. Przed wypisaniem maluszka do domu noworodki są ponownie ważone. Dzieje się tak, ponieważ po narodzinach dziecko traci na wadze. To tzw. fizjologiczny ubytek masy ciała. Ważne jest, by nie był on większy niż 10% urodzeniowej masy ciała. Po porodzie mama i dziecko spędzają w szpitalu mniej więcej trzy dni – zależy to od sytuacji oraz stanu ich zdrowia. 1 miesiąc 2 miesiąc 3 miesiąc 4 miesiąc 5 miesiąc 6 miesiąc 7 miesiąc 8 miesiąc 9 miesiąc 10 miesiąc 11 miesiąc 12 miesiąc 13 miesiąc 14 miesiąc 15 miesiąc 16 miesiąc 17 miesiąc 18 miesiąc 19 miesiąc 20 miesiąc 21 miesiąc 22 miesiąc 23 miesiąc 24 miesiąc 3 lata 4 lata 5 lat 6 lat 7 lat

Toksoplazmoza u noworodka może wystąpić wtedy, gdy płód zostanie zakażony wewnątrzmacicznie od matki zarażonej pierwotnie toksoplazmozą w czasie ciąży. Infekcja pasożytem Toxoplasma gondii podczas ciąży może powodować u dziecka toksoplazmozę wrodzoną – niekiedy z bardzo poważnymi następstwami klinicznymi. Większość infekcji toksoplazmozą u kobiet ciężarnych przebiega bezobjawowo i najczęściej są one nierozpoznawane. Mimo skąpego obrazu chorobowego u ciężarnej, zakażenie toksoplazmozą może zostać przeniesione na płód. Ryzyko przeniesienia pasożyta przez łożysko z krwi matki do organizmu dziecka zależy w dużym stopniu od czasu trwania ciąży, w którym dochodzi do rozwoju infekcji u kobiety w ciąży. Zobacz film: "Prawidłowy przyrost masy ciała w ciąży" spis treści 1. Ryzyko zakażenia toksoplazmozą w ciąży 2. Objawy toksoplazmozy u noworodka 3. Diagnozowanie toksoplazmozy u noworodka 1. Ryzyko zakażenia toksoplazmozą w ciąży Infekcja pasożytem Toxoplasma gondii następuje w wyniku: spożywania i obróbki surowego lub niedogotowanego mięsa pochodzącego z zakażonych zwierząt (źródłem zakażonego mięsa mogą być świnie, kozy, owce, drób), czyszczenia kuwet na odchody kota, wykonywania prac w ogrodzie, wymagających kontaktu z ziemią, przejścia pasożytów z krwi zarażonej matki do organizmu płodu w czasie ciąży. Aby uniknąć zakażenia toksoplazmozą w ciąży, należy unikać spożywania surowego mięsa, przestrzegać zasad higieny osobistej, dokładnie myć warzywa i owoce, unikać kontaktu z ziemią zanieczyszczoną odchodami zwierzęcymi, czyścić kuwety z zakładaniem na dłonie rękawiczek. Samo głaskanie kotów nie spowoduje choroby, jednak należy w kontakcie z nimi zachować ostrożność. Nosicielami toksoplazmozy mogą być jednak nie tylko koty, ale również inni domowi pupile, np. świnki morskie i psy. Głównym źródłem zakażenia zwierząt jest polowanie na drobne gryzonie. Oocysty zawarte w zwierzęcych odchodach są bardzo odporne na warunki zewnętrzne i przeżywają nawet bardzo niskie oraz wysokie temperatury oraz suszę. Pasożyty występujące w zakażonym mięsie można zniszczyć poprzez parominutowe gotowanie w temperaturze 66ºC lub poprzez pozostawienie na dobę w zamrażarce. 2. Objawy toksoplazmozy u noworodka U kobiety ciężarnej toksoplazmoza przebiega najczęściej bezobjawowo. Jeśli choroba ujawnia się klinicznie, to z reguły poprzez powiększenie węzłów chłonnych (zwłaszcza szyjnych), uczucie zmęczenia bez gorączki i rozwinięcie się objawów podobnych do przebiegu mononukleozy zakaźnej. Skąpy obraz chorobowy u przyszłej mamy nie oznacza, że rozwijający się płód jest bezpieczny. Pierwotne zakażenie toksoplazmozą w ciąży grozi dużym ryzykiem wystąpienia choroby u dziecka. Odsetek płodów ze stwierdzanymi objawami toksoplazmozy wrodzonej maleje wraz ze wzrostem wieku ciążowego. Ciężka postać toksoplazmozy wrodzonej występuje w około 10% przypadków. Część infekcji we wczesnej ciąży kończy się poronieniem. Zarażenie płodu toksoplazmozą w trzecim trymestrze ciąży występuje częściej, ale z reguły wiąże się z niskim dla dziecka ryzykiem poważnych powikłań. Należy podkreślić, że na rozwój toksoplazmozy wrodzonej narażone są dzieci matek, które ulegają zakażeniu toksoplazmozą po raz pierwszy w czasie ciąży (ponieważ nie mają jeszcze odporności immunologicznej przeciwko pasożytom). Objawy toksoplazmozy u noworodka mogą być widoczne zaraz po przyjściu dziecka na świat lub ujawniać się w późniejszym okresie życia malucha. Wrodzona toksoplazmoza występuje zwykle wtedy, gdy po porodzie z łożyska lub pępowiny daje się wyizolować pasożyty, a ponadto we krwi noworodka występują specyficzne przeciwciała IgM, których wysokie miano utrzymuje się do dziesiątego miesiąca życia (gdyż przeciwciała od matki znikają we krwi dziecka po około dziewięciu miesiącach). Do głównych objawów toksoplazmozy wrodzonej należą: zapalenie siatkówki i naczyniówki oka, jaskra, zaćma, wady słuchu lub trwała głuchota, nawracające napady padaczki, małogłowie oraz małoocze, żółtaczka, której towarzyszy powiększona wątroba i śledziona, powiększone węzły chłonne, wymioty, biegunka, podwyższona temperatura ciała, wodogłowie oraz zwapnienia wewnątrzczaszkowe, zapalenie płuc. Szczególnym rodzajem toksoplazmozy wrodzonej jest toksoplazmoza oczna, która może się pojawić nawet po 10-20 latach od urodzenia. Jej objawami są: podwójne widzenie, zwiększona wrażliwość na światło lub światłowstręt, zaburzenia ostrości widzenia, utrata wzroku. 3. Diagnozowanie toksoplazmozy u noworodka Ryzyko rozwoju toksoplazmozy wrodzonej należy brać pod uwagę wtedy, gdy u kobiety w ciąży występują objawy choroby takie, jak powiększenie węzłów szyjnych, i była ona narażona na kontakt ze zwierzętami domowymi, zwłaszcza kotami. Rozpoznanie pierwotnej infekcji toksoplazmozą w ciąży jest zwykle stawiane na podstawie badań serologicznych. Jeśli doszło do pierwszego zakażenia toksoplazmozą, w surowicy krwi kobiety ciężarnej wzrasta miano przeciwciał odpornościowych i obecne są przeciwciała IgM. Specyficzne przeciwciała IgM przy pierwotnej infekcji pasożytem pojawiają się we krwi już w ciągu pierwszego tygodnia od momentu zakażenia osiągają najwyższą wartość po 4 tygodniach a następnie spadają, utrzymując pewną wartość przez różnie długi czas. Przeciwciała IgG pojawiają się po dwóch tygodniach od rozwoju infekcji i pozostają już przez całe życie. U noworodka diagnoza zakażenia toksoplazmozą polega na potwierdzeniu obecności IgM w surowicy krwi i na rozpoznaniu pasożyta w preparatach łożyska. Prenatalne rozpoznanie toksoplazmozy wrodzonej u płodu następuje poprzez wykrycie obecności specyficznych przeciwciał IgM we krwi dziecka. Próbkę krwi płodu pobiera się w przebiegu kordocentezy wykonywanej zwykle między 20. a 26. tygodniem ciąży. Jeśli u przyszłej mamy rozpoznane zostanie świeże zakażenie toksoplazmozą, można zastosować leki przeciwpasożytnicze. Leki te zmniejszają prawdopodobieństwo wykształcenia u dziecka wrodzonej postaci choroby, jednak nie są w stanie całkowicie wyeliminować zagrożenia. Po stwierdzeniu infekcji zalecane jest przyjmowanie spiramycyny co osiem godzin aż do czasu porodu. polecamy Artykuł zweryfikowany przez eksperta: Lek. Paweł Baljon lekarz w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Kielcach.

Ekspert medyczny artykułu Nowe publikacje Dlaczego noworodek ma zaczerwienioną skórę na twarzy kapłana i twarzy? хCała zawartość iLive jest sprawdzana medycznie lub sprawdzana pod względem faktycznym, aby zapewnić jak największą dokładność faktyczną. Mamy ścisłe wytyczne dotyczące pozyskiwania i tylko linki do renomowanych serwisów medialnych, akademickich instytucji badawczych i, o ile to możliwe, recenzowanych badań medycznych. Zauważ, że liczby w nawiasach ([1], [2] itd.) Są linkami do tych badań, które można kliknąć. Jeśli uważasz, że któraś z naszych treści jest niedokładna, nieaktualna lub w inny sposób wątpliwa, wybierz ją i naciśnij Ctrl + Enter. Epidemiologia Przyczyny Czynniki ryzyka Objawy Komplikacje i konsekwencje Diagnostyka Leczenie Zapobieganie Prognoza Czerwona skóra u noworodka może być tuż po urodzeniu, co może do pewnego stopnia przerażać rodziców bez powodu. Ale taki objaw może pojawić się u noworodka i po pewnym czasie, najprawdopodobniej jest już oznaką patologii. Dlatego rodzice powinni wiedzieć, w jakich przypadkach jest to niebezpieczne i w którym jest to normalne. Epidemiologia Statystyki dotyczące rozkładu rumienia fizjologicznego sugerują, że ma go ponad 90% dzieci. Jeśli chodzi o toksyczny rumień, dzieje się to w 11% przypadków. Inne stany patologiczne z objawami zaczerwienionej skóry występują u 23% dzieci. [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8], [9], [10], [11] Przyczyny czerwonej skóry u noworodka Fizjologia noworodka nie jest taka sama jak u dorosłego dziecka. Po porodzie dziecko potrzebuje czasu, aby wszystkie narządy i systemy znajdujące się poza macicą stały się w pełni funkcjonalne i pełne. W tym okresie niektóre dzieci wykazują wszystkie zmiany koloru skóry, plamy, obrzęki i inne zmiany, z których wiele wygląda bardzo dziwnie. Większość z nich rzeczywiście byłaby dziwna, gdyby miały miejsce u osoby starszej, ale są normalne lub co najmniej nieznaczące, gdy pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach życia dziecka. Noworodki zawsze mają wiele zmian natychmiast po urodzeniu, od koloru skóry do niektórych jej cech. Niektóre z tych zmian są tylko tymczasowe i mogą być częścią zjawisk fizjologicznych, które każde dziecko przechodzi po urodzeniu. Niektóre zmiany skórne, takie jak znamiona, mogą być trwałe. Zrozumienie fizjologicznych i patologicznych zmian u noworodka może pomóc w zrozumieniu, czy dziecko jest zdrowe, czy nie. Kolor skóry dziecka może się znacznie różnić w zależności od wieku, rasy lub grupy etnicznej dziecka, temperatury i tego, czy dziecko płacze. Kolor skóry u niemowląt często zmienia się pod wpływem środowiska lub zmian w stanie zdrowia. Skóra noworodka będzie się różnić w zależności od długości okresu ciąży. Przedwcześnie urodzone dzieci mają cienką, jasnoróżową skórę, może niebieski odcień. Skóra dziecka urodzonego w terminie jest grubsza i natychmiast staje się czerwona. Do drugiego lub trzeciego dnia dziecka skóra lekko się rozjaśnia i może stać się sucha. Patogeneza fizjologicznego zaczerwienienia skóry noworodka polega na zmianach w jego krążeniu krwi zaraz po urodzeniu. Kiedy dziecko się rodzi, skóra ma ciemnoczerwony kolor, jeszcze bliższy fioletowemu kolorowi. Wynika to z faktu, że w każdym przypadku podczas porodu dziecko miało przejściową niedotlenienie. A ponieważ dziecko nie oddychało, dwutlenek węgla nie został uwolniony w tym czasie. Dwutlenek węgla wraz z czerwonymi krwinkami daje taki odcień skóry, więc wszystkie dzieci rodzą się z jasnoczerwoną skórą. Kiedy dziecko zaczyna oddychać powietrzem, kolor skóry zmienia się na jaśniejszy, a następnie staje się różowy. To zaczerwienienie skóry zwykle zaczyna znikać pierwszego dnia. Ramiona i nogi dziecka mogą pozostać niebieskawe przez kilka dni. Jest to normalna reakcja na niedojrzały krążenie dziecka. Jednak niebieskie zabarwienie innych części ciała nie jest normalne. Przez następne sześć miesięcy skóra Twojego dziecka będzie miała trwały kolor. Twarz noworodka może również wyglądać na czerwono, zwłaszcza gdy dziecko jest niespokojne, kiedy je lub płacze. Natychmiast po urodzeniu dziecko często płacze i porusza kończynami, a jego twarz zwykle zmienia się na czerwoną lub czerwonofioletową, bez względu na pochodzenie etniczne. Później osoba może stać się lżejsza aż do momentu, w którym dziecko stanie się głodne lub zmęczone, co prowadzi do płaczu, a twarz może ponownie zmienić kolor na czerwony. Wszystko to wynika z faktu, że oprócz cech struktury skóry i fizjologicznego rumienia po porodzie, noworodki mają szczególną reakcję na wszystkie bodźce. Współczulny układ nerwowy noworodka, który kontroluje trawienie, rytm serca, oddychanie, pocenie się i rozszerzone naczynia krwionośne, zaczyna się dostosowywać do wszystkiego po urodzeniu. Nie bardzo dobrze reguluje funkcje organizmu, w tym ton naczyń krwionośnych skóry. Prowadzi to do tego, że każde doznanie emocjonalne u noworodka aktywuje sympatyczny układ nerwowy, który nie może racjonalnie regulować tonów naczyń skóry, co prowadzi do rumienia. Jest to normalna reakcja noworodka na podekscytowany stan emocjonalny. Tak więc, fizjologicznymi przyczynami czerwonej skóry u noworodków są reakcje skóry i narządów oddechowych na pierwsze ruchy oddechowe, a także reakcja układu nerwowego na bodźce. W niektórych przypadkach czerwona twarz może sygnalizować problem. Dziecko, które się przegrzewa, może mieć czerwoną twarz lub czerwoną wysypkę na czole. Jeśli zostawisz noworodka w bezpośrednim świetle słonecznym, może wystąpić oparzenie słoneczne. Zdarzają się przypadki, gdy na skórze występują czerwone plamki lub plamki o innym kolorze, w którym to przypadku przyczyną może być naczyniak krwionośny lub wrodzone znamiona. W takich przypadkach zawsze trzeba pokazać lekarzowi, ponieważ wszystkie plamy na wyglądzie mogą być podobne, ale ich cechy są różne. Konieczne jest poznanie jeszcze jednego patologicznego zaczerwienienia skóry, w którym mogą wystąpić inne objawy na tle wyraźnego zaczerwienienia i obrzęku skóry. Przyczyną tego stanu może być toksyczny rumień. Pośród innych przyczyn zaczerwienienia skóry noworodka może być pieluszkowe zapalenie skóry, pieluszkowe zapalenie skóry, zakaźne zmiany skórne. [12], [13], [14] Czynniki ryzyka Czynniki ryzyka dla rozwoju stanów patologicznych, w których skóra dziecka staje się czerwona, stanowią naruszenie środków higieny w pielęgnacji skóry, a także patologii porodu, co może prowadzić do przedłużonego niedotlenienia dziecka. [15], [16], [17], [18], [19] Objawy czerwonej skóry u noworodka Należy pamiętać, że fizjologiczne zaczerwienienie skóry noworodka nie wywołuje nieprzyjemnych odczuć. Dlatego, jeśli występuje proste zaczerwienienie skóry bez wzrostu temperatury ciała, bez zaburzeń snu i apetytu, jest to normalne. Diagnostyka różnicowa stanów patologicznych i fizjologicznych związanych z czerwoną skórą jest przeprowadzana dokładnie według tych kryteriów. Objawy zaczerwienionej skóry noworodka z toksycznym rumieniem mają pewne cechy. Pierwsze oznaki takiego rumienia pojawiają się zwykle w ciągu dwóch do trzech dni po urodzeniu. Zazwyczaj wysypka pojawia się na twarzy lub kończynach i początkowo objawia się jako czerwona skóra. Następnie elementy wysypki zamieniają się w krostę o "cętkowanym" wyglądzie. Takie czerwone pęcherze na skórze noworodków są charakterystyczne dla toksycznego rumienia, a w przypadku łagodnego charakteru taki rumień nie zakłóca ogólnego stanu. Jeśli występuje gorączka związana z wysypką, konieczna jest dalsza ocena. Często można zauważyć, że noworodek ma czerwoną skórę na papieżu. Jest to klasyczna manifestacja pieluszkowego zapalenia skóry. Obszar pieluszek jest zawsze ciepły i wilgotny, a skóra w tym miejscu jest delikatna. Wrażliwa skóra na plecach dziecka może być podrażniona przez bliski kontakt z moczem i krzesło w pieluchach. W tym przypadku skóra pojawia się płaskie czerwone plamki w obszarze pieluszek. Takie zaczerwienienie papieża ma miejsce, gdy dodajesz nowe pokarmy do diety podczas karmienia piersią, co zmienia skład jego stolca. Czerwona plama na skórze noworodka jest najczęściej oznaką znamię lub naczyniaka krwionośnego. Wiele dzieci rodzi się ze znamionami, niektóre z nich mogą przeszkadzać rodzicom. Niektóre znamiona znikają z czasem, podczas gdy inne pozostają z dzieckiem na całe życie. Większość znamion jest nieszkodliwych. Istnieje wiele rodzajów znamion; tylko lekarz może stwierdzić, czy znak, który ci przeszkadza, jest znamię, a jeśli tak, to taki, który zniknie sam z siebie. Naczyniak to różowy, czerwony lub purpurowy znamię. Nie mogą pojawić się w chwili urodzenia, ale często rozwijają się w ciągu pierwszych dwóch miesięcy. Naczyniaki takie są spowodowane stężeniem rozszerzonych naczyń krwionośnych zwanych kapilarami. Zwykle występują na głowie lub szyi. Mogą być małe, lub mogą obejmować duże obszary ciała. Takie czerwone plamy nie zmieniają koloru przy miękkim prasowaniu i nie znikają z czasem. Mogą stać się ciemniejsze i mogą krwawić, gdy dziecko stanie się dorosłym. Naczyniaki jamiste są częstsze u wcześniaków iu dziewcząt. Te znamiona często rosną przez kilka miesięcy, a następnie stopniowo zaczynają zanikać. Nadal są podobne do plamek naczyniaka, które są spowodowane ekspansją naczyń, które szybko mijają same. Komplikacje i konsekwencje Konsekwencją może być pieluszkowe zapalenie skóry, gdy podrażniona skóra ulega zapaleniu. Dziecko może rozwinąć wtórne drożdże lub infekcje bakteryjne, które wymagają leczenia. Powikłania naczyniaków krwionośnych w ich powierzchownej lokalizacji mogą być w przypadku urazu. Wtedy może rozwinąć się krwawienie. Z położeniem dużych naczyniaków krwionośnych na narządach wewnętrznych może być również krwawienie wewnętrzne. [20], [21], [22], [23], [24], [25] Diagnostyka czerwonej skóry u noworodka Rozpoznanie czerwonej skóry u noworodka wykonywane jest wizualnie przez lekarza. Wszystkie elementy wysypki mają charakterystyczny wygląd. Z reguły testy na tego typu wysypki nie występują. Diagnostyka instrumentalna jest wymagana w przypadku potwierdzenia rozpoznania naczyniaka krwionośnego. Ponieważ takie rozszerzone naczynia mogą znajdować się na narządach wewnętrznych, wykonywane są badania ultrasonograficzne narządów jamy brzusznej i przestrzeni zaotrzewnowej. [26], [27], [28], [29], [30], [31], [32], [33], [34], [35] Leczenie czerwonej skóry u noworodka Fizjologiczne leczenie rumieni nie wymaga. Przy toksycznym rumieniu, jeśli nie ma gorączki i innych objawów, zmiana ustępuje po tygodniu i leczenie nie jest wymagane. Leczenie pieluchowego zapalenia skóry polega przede wszystkim na unikaniu przegrzania i ponownego podrażnienia skóry. Dlatego musisz często zmieniać pieluchę swojego dziecka, a najlepiej, żeby przez większość czasu był bez niego. Możesz użyć miękkiej pieluchy lub maści, na przykład tlenku cynku. Tworzą barierę, chroniąc skórę przed podrażnieniami i pozwalając, aby obszary zaczerwienionej skóry szybciej się zagoiły. Serwetki mogą pogarszać zjawisko pieluszkowego zapalenia skóry, dlatego gdy Twoje dziecko ma wysypkę, najlepiej go częściej myć. Jeśli wysypka pogarsza się lub nie reaguje po tygodniu, należy skonsultować się z lekarzem. Leki, które można stosować w takich przypadkach, to miejscowe maści i proszki antyseptyczne - Desitin, Sudocrem, Bepanten. W wybranych przypadkach można zastosować alternatywne leczenie zaczerwienienia skóry. W przypadku pieluszkowego zapalenia skóry lub podrażnienia skóry można stosować terapię ziołową. Aby to zrobić, użyj tacek z obrotem, rumiankiem, kory dębu, które mają właściwości antyseptyczne. W leczeniu naczyniaków zawsze wybierane są taktyki oczekiwania, ponieważ mają tendencję do odwracania rozwoju. Z reguły nie można przewidzieć, jak szybko zniknie naczyniak krwionośny. Im są one mniejsze, tym szybciej znikają, ale może to zająć wiele lat. Większość naczyniaków krwionośnych nie wymaga leczenia, ale jeśli występują one w pewnych obszarach, takich jak twarz (szczególnie wokół oczu lub warg) lub okolica narządów płciowych, mogą powodować zakłócenia w funkcjonowaniu tego narządu. Najskuteczniejszym sposobem leczenia naczyniaków jest specjalny rodzaj lasera. Promieniowanie laserowe jest w stanie usunąć naczyniaki w najmniej traumatyczny sposób przez kilka sesji. Jest to szczególnie ważne, gdy naczyniak znajduje się na twarzy, a interwencja chirurgiczna będzie traumatyczna. Leczenie chirurgiczne wykonuje się, gdy duże naczyniaki krwionośne znajdują się na narządach wewnętrznych i istnieje wysokie ryzyko krwawienia wewnętrznego. Zapobieganie Zapobieganie pojawieniu się stanu zapalnego skóry czerwonej w pewnych obszarach, na przykład w obszarze pieluchy, jest właściwą opieką nad dzieckiem. Należy pamiętać, że skóra noworodka jest bardzo delikatna i wymaga codziennego czyszczenia i pielęgnacji. [36], [37], [38] Prognoza Rokowanie fizjologicznego zaczerwienienia skóry jest zawsze korzystne. Toksyczny rumień również powinien przeminąć w ciągu dwóch tygodni. W przypadku większości czerwonych plam na skórze, rokowanie jest również korzystne, ponieważ mają tendencję do odwracania rozwoju. Czerwona skóra u noworodka tuż po urodzeniu jest normalnym zjawiskiem, które nie wymaga działania. Jeśli wysypka pojawi się na skórze na czerwono lub są czerwone plamki, to w takim przypadku należy skonsultować się z lekarzem. Wszelkie zmiany, które mogą pojawić się nagle na skórze, które zakłócają apetyt, sen i ogólny stan dziecka mogą być niebezpieczne i wymagać badania lekarskiego. [39] Translation Disclaimer: The original language of this article is Russian. For the convenience of users of the iLive portal who do not speak Russian, this article has been translated into the current language, but has not yet been verified by a native speaker who has the necessary qualifications for this. In this regard, we warn you that the translation of this article may be incorrect, may contain lexical, syntactic and grammatical errors.

W pierwszych minutach życia dziecka kluczowym wskaźnikiem zdrowia dziecka jest skala Apgar, oceniająca jego ogólny stan. Wkrótce po porodzie przeprowadza się również dodatkowe procedury i badania noworodka. Co dzieje się z dzieckiem tuż po narodzinach? Pierwsze badanie noworodka – skala Apgar Zaraz po porodzie noworodka się osusza, a następnie bada i ocenia. Ocena, jaką Twoje dziecko otrzyma w ramach skali Apgar, to pierwsza ocena w życiu po narodzinach. Lekarz podejmuje się wykonania weryfikacji i oceny poszczególnych parametrów, co stanowi podstawę do dalszych ewentualnych czynności (leczenia, rehabilitacji). Sprawdź, co mierzy zakres Apgar oraz jak wygląda punktacja. Co to jest Skala Apgar? Parametry życiowe u dzieci Sprawdzanych jest wówczas pięć parametrów życiowych u dzieci: Skala Apgar jest systemem oceny noworodka na kilka minut po porodzie. Obejmuje swoim zasięgiem pięć podstawowych elementów, które razem tworzą akronim “Apgar” oddychanie (respiration), czynność serca (pulse), zabarwienie skóry (appearance), napięcie mięśni (activity), odruchy fizjologiczne, reakcje na bodźce (grimace). Każdy z tych parametrów jest oceniany w skali od 0 do 2 punktów. Ich suma określa ogólny stan noworodka. Ocenę zapisuje się w pierwszej i piątej minucie życia dziecka – dotyczy noworodków w stanie dobrym (8-10 punktów w skali Apgar) lub w pierwszej, trzeciej, piątej i dziesiątej minucie życia – dotyczy noworodków w stanie średnim (4-7 punktów w skali Apgar) i ciężkim (0-3 punktów w skali Apgar). Sama nazwa nie pochodzi jednak od wspomnianego akronimu (który powstał zresztą dopiero 10 lat po opublikowaniu badań), ale od nazwiska twórczyni systemu, amerykańskiej lekarki i profesorki na Uniwersytecie Columbia, Virginii Apgar. Jak więc widać, spotykana niekiedy nazwa "skala Apgara" jest błędna, bo jej autor jest płci żeńskiej! Skala została przedstawiona w 1952 roku podczas międzynarodowej konferencji anestezjologów, a rok później opublikowana. Od tego czasu zaczęła być stosowana w szpitalach na całym świecie. Od kiedy zakres Apgar stosowany jest w Polsce? Już od 1981 roku i to na wniosek samych lekarzy, zaalarmowanych wysoką umieralności okołoporodową, sytuującą się w tamtych czasach na poziomie ok. 20 %. Apgar – tabela Pięć punktów, które sprawdza Skala Apgar, prezentujemy poniżej w wygodnej tabelce. Jeśli stan dziecka zostanie zaklasyfikowany jako dobry, nie wykazuje ono żadnych nieprawidłowości, lekarz podejmuje się jedynie usunięcia śluzu z dróg oddechowych. Słaby wynik skutkuje przede wszystkim podaniem tlenu i ewentualnymi dalszymi czynnościami. Cecha 0 punktów 1 punkt 2 punkty kolor skóry sinica całego ciała tułów różowy, sinica części dystalnych kończyn całe ciało różowe czynność serca niewyczuwalny poniżej 100 uderzeń/minutę powyżej 100 uderzeń/minutę reakcja na bodźce (wprowadzenie cewnika do nosa oraz drażnienie podeszwy stóp) brak/brak grymas twarzy/słabe poruszanie kaszel lub kichanie/płacz napięcie mięśniowe ogólna wiotkość ciała, brak napięcia napięcie obniżone, zgięte kończyny napięcie prawidłowe, samodzielne ruchy oddychanie brak oddechu oddech wolny i nieregularny głośny płacz Kangurowanie noworodka Jeżeli nie ma żadnych przeciwwskazań medycznych, każdy noworodek zostaje położony po porodzie na brzuchu matki, blisko serca i klatki piersiowej. Kontakt tego typu zostaje przerwany w momencie zagrożenia życia lub zdrowia noworodka bądź matki. Kangurowanie, a więc kontakt „skóra do skóry”, to moment wolny od wykonywania procedur oraz badań noworodka. Skala Apgar a cesarka Na ocenę wpływ ma także sposób rodzenia. Według badań z 2008 roku, w których porównano wyniki badań noworodków urodzonych naturalnymi siłami oraz poprzez cesarskie cięcie, pierwsza grupa dzieci odznaczała się wyższym średnim wynikiem dla najwyższych możliwych ocen (8-10 punktów) - 9,728 punktów do 9,078 punktów dla dzieci po cesarskim cięciu. Dzieci urodzone naturalnie w ponad 95% otrzymywały najwyższe noty, podczas gdy dzieci z porodów cesarskich w 87,01%. U dzieci urodzonych za pomocą cesarskiego cięcia częściej diagnozowano kwaśnicę oraz stan ciężki. Niemniej lekarze zwrócili uwagę na fakt, że jeśli ciąża należała do grupy o niskim ryzyku położniczym, różnica wynikająca z rodzaju porodu była niedostrzegalna. Skala Apgar dla wcześniaka Coraz częściej lekarze podkreślają, że skala oceny Apgar nie ma zbyt dużego zastosowania dla dzieci urodzonych bardzo wcześnie, a zwłaszcza dla wcześniaków urodzonych przed 28. tygodniem ciąży. Dlatego też specjaliści pracują nad opracowaniem nowego systemu oceny noworodka, który byłby dostosowany do wyników, jakie może osiągnąć wcześniak. Przykładem jest chociażby tak zwany system CRIB. Zakres Apgar przez wiele lat pomagał lekarzom diagnozować dzieci w ich pierwszych minutach i ułatwiała im szybką pomoc. Zdecydowana większość dzieci otrzymuje dobre oceny stanu zdrowia, ale nawet mniejsza liczba punktów nie przesądza o zdrowiu twojego dziecka w przyszłości. Skala Apgar jest więc raczej orientacyjną skalą ułatwiająca pracę lekarzy, niż nieodwracalnym osądem stanu dziecka. Badania noworodka po porodzie – waga i długość Punkty Apgar to jednak nie wszystko. Noworodek po porodzie poddawany jest również pierwszym pomiarom dotyczącym ciężaru i długości ciała, a także obwodu główki. Waga stanowi bardzo istotny wskaźnik zdrowotny dziecka. Powinna wynosić od 2500 do 4500 gramów – niższa waga może wskazywać na potrzebę specjalnej opieki pediatrycznej, a wyższa może wiązać się z podejrzeniem cukrzycy u matki. Jeżeli obwód głowy dziecka wynosi znacznie więcej lub mniej niż 35 cm, u dziecka mogą występować pewne problemy neurologiczne. Badanie wzroku i słuchu dziecka Wzrok noworodka badany jest za pomocą specjalnej latarki – lekarz sprawdza w tym celu reakcję jego źrenic na światło. Badania w kierunku wad wzroku wykonywane są jedynie u wcześniaków. W drugiej dobie życia dziecko przechodzi także przesiewowe badanie słuchu. Jeśli wynik jest nieprawidłowy, należy powtórzyć badanie następnego dnia. Przed wypisaniem ze szpitala przeprowadza się ponowne badanie noworodka pod kątem wagi. Jest to bardzo ważne, gdyż dziecko po narodzinach zazwyczaj traci na wadze. Dopuszczalny spadek wagi nie powinien być większy niż 10% urodzeniowej masy ciała noworodka. Kolejne badania noworodka w szpitalu Po pierwszym kontakcie z matką następuje ocena maluszka, obejmująca zarówno jego ogólną kondycję, jak adaptację pourodzeniową. Sprawdzana jest w szczególności wydolność układu oddechowego i układu krążenia oraz czy występują ewentualne wady rozwojowe. W ciągu pierwszych dwóch dni po porodzie przeprowadzane są rutynowe badania, uwzględniające między innymi poziom nawodnienia i wypróżnień, a także zabarwienie skóry. Żółtaczka u noworodka Żółtaczka poporodowa to często pierwsza choroba na jaką choruje noworodek, tuż po przyjściu na świat. Wynika ona z tego że, że w życiu płodowym dziecko wyposażone jest w zwiększoną liczbę czerwonych krwinek. Po narodzinach organizm musi wyrównać ich poziom. W wyniku rozpadu erytrocytów powstaje bilirubina – żółty barwnik neutralizowany przez wątrobę. Jako że wątroba maluszka nie jest jeszcze wystarczająco dojrzała, często nie jest jeszcze w stanie usuwać bilirubiny z organizmu dziecka wystarczająco efektywnie. Zazwyczaj zanika ona bardzo szybko, wtedy rodzice nie mają powodu do niepokoju. Bywa jednak i tak że dolegliwość nie ustępuje, wtedy lekarz zleca dodatkowe badanie krwi w celu ustalenia poziomu bilirubiny i ewentualne późniejsze leczenie. Zakraplanie oczu noworodka po porodzie Noworodek, tuż po narodzinach ma zakrapiane również oczy z użyciem azotanu srebra w ilości 1 kropla o stężeniu 1% do każdego oka. Chroni go to przed rzeżączkowym zapaleniem spojówek, do którego może dojść w trakcie narodzin. Procedura ta to tzw. Zabieg Credego. Witamina K dla noworodka W organizmie nowonarodzonego dziecka jest zbyt mało witaminy K, która zapewnia właściwe krzepnięcie krwi i chroni przed krwotokami. Jako że z każdym dniem od narodzin deficyt witaminy K tylko się powiększa, po porodzie podaje się noworodkowi tę witaminę standardowo. Odbywa się to domięśniowo. W pierwszej dobie życia po urodzeniu neonatolog w szpitalu sprawdza również: brzuszek dziecka – oceniając, czy poszczególne narządy znajdują się we właściwym miejscu i mają odpowiednie rozmiary, nogi i stopy – upewniając się, że nogi zginają się prawidłowo w kolanach, a stopy nie są za bardzo zwrócone do wewnątrz, budowę kręgosłupa, pracę i napięcie mięśni, narządy płciowe – u dziewczynek sprawdzana jest wielkość łechtaczki oraz ujście pochwy, a u chłopców, czy oba jądra znajdują się w mosznie oraz czy ujście cewki moczowej jest na końcu żołędzi, serce i krążenie – by wychwycić ewentualne ryzyko choroby czy wad serca, podniebienie – upewniając się, że nie jest ono rozszczepione, a dziecko może swobodnie poruszać językiem, staw biodrowy – pod kątem wrodzonego zwichnięcia stawu biodrowego. Badania przesiewowe noworodków Badania przesiewowe noworodków to test, który pozwala na wykrycie 26 chorób i związanych z nimi nieprawidłowości, w tym między innymi chorób takich jak mukowiscydoza, fenyloketonuria, wrodzona niedoczynność tarczycy czy pozostałe choroby związane z metabolizmem. Jest to tak zwane badanie noworodka z pięty, które polega na nakłuciu jego pięty i nasączeniu bibuły krwią. Na bazie tak pobranej próbki krwi, jest wystawiana ocena stanu zdrowia malca. Kiedy się wykonuje badania przesiewowe noworodków? Pobranie krwi i jej przebadanie powinno odbyć się do 48 godzin po urodzeniu dziecka. Szczepienia noworodków w szpitalu W szpitalu, poza badaniami, zostają wykonane także pierwsze szczepienia ochronne – jest to pierwsza dawka szczepienia przeciwko gruźlicy a także żółtaczce typu B (WZW B). Szczepionki te są zalecane wszystkim dzieciom. To także Ci się spodoba

HomeEdukacja Publikacje Resuscytacja noworodka bezpośrednio po porodzie zalecenia ERC Resuscytacja noworodka bezpośrednio po porodzie zalecenia ERC Marcin Rybakowski - Zakład Ratownictwa i Medycyny Katastrof Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, Falck medycyna sp. zoo Region wielkopolski - ratownik medyczny. Rafał Ślósarek - Falck Medycyna sp. - Regionalny kierownik medyczny regionu wielkopolskiego i zachodniopomorskiego. Wstęp: Oczekiwanie na przyjście dziecka oraz sam moment porodu to jedna z chwil na którą z utęsknieniem czekają przyszli rodzice. Zapewnienie odpowiedniego środowiska oraz kompetentnego personelu medycznego skutkuje mniejszą ilością powikłań i lepszym stanem nowonarodzonej istoty. Niezmiernie istotne jest aby przy każdym porodzie uczestniczyli doświadczeni medycy, gotowi w razie powikłań przedsięwziąć odpowiednie działania mające na celu uratowanie życia dziecka lub zoptymalizowanie pomocy w adaptacji do nowego środowiska. Dobrze wyszkolony personel, odpowiedni sprzęt i wcześniej przygotowany plan działania to warunki niezbędne do spełnienia powyższych celów. Statystyka: Okołoporodowe niedotlenienie występuje w około 23% z 4 milionów zgonów noworodków na całym świecie. Tak duża śmiertelność wynika między innymi z faktu braku dostępności do prawidłowo przeprowadzonej resuscytacji. W Polsce obecnie notuje się około 380 tysięcy urodzeń rocznie ok 6% rodzi się przedwcześnie - 63 dzieci dziennie z ciąż zakończonych porodem przedwczesnym. Jako poród przedwczesny rozumie się urodzenie dziecka po ukończeniu 22 tygodnia ciąży, a przed upływem 36 tygodnia ciąży. Z czego jako szczególnie zagrożone należy traktować noworodki urodzone poniżej 28 tygodnia ciąży. Ponieważ dokładne ustalenie czasu trwania ciąży zwłaszcza w przypadkach zespołów ratownictwa medycznego może być trudne, należy przyjąć kryterium masy ciała noworodka nie przekraczającej 2500 g i w związku z tym uznać za poród przedwczesny taki w wyniku którego rodzi się noworodek o masie 500, a 2500 g. Według powyższego kryterium ilość porodów przedwczesnych w Polsce jest analogiczna jak na wstępie ( przy czym najwyższy odsetek 65% stanowią noworodki o masie ciała między2000, a 2500 g. Natomiast dzieci ze skrajnie niska masą urodzeniową między 500, a 999 g stanowią 6,1 % wszystkich porodów przedwczesnych. W grupie wcześniaków należy zawsze mieć na uwadze konieczność podjęcia resuscytacji krążeniowo ? oddechowej choć nie sposób jednoznacznie przewidzieć czy w każdym z tych przypadków zaistnieje taka konieczność. W dużym przybliżeniu ok 90 % noworodku nie wymaga żadnych zabiegów resuscytacyjnych poza rutynowym ogrzaniem, osuszeniem i ułożeniem. Dlatego dobrze aby przy porodach, także tych w warunkach zespołu ratownictwa medycznego obecna była chociaż jedna osoba doświadczona w resuscytacji noworodka. Należy również pamiętać, że w małej części przypadków ale jednak może dojść także do powikłań łącznie z zatrzymaniem krążenia u rodzącej. Sprzęt: Poniżej umieszczam tabelę z czynnościami wykonywanymi podczas resuscytacji noworodkowej oraz potrzebny do tego sprzęt: Czynność: Sprzęt: Ogrzanie Suche i w miarę możliwości ciepłe ręczniki Drogi oddechowe Ssak mechaniczny, odpowiednich rozmiarów cewniki do odsysania (10, 12, 14 F), odpowiednio dostosowane ciśnienie ssania 80-100 mmHg Natlenowanie Maska twarzowa, dren tlenowy, worek anestetyczny, pulsoksymetr z czujnikiem dostosowanym dla noworodków Wentylacja Worek samorozprężalny z rezerwuarem, źródło tlenu, odpowiednich rozmiarów maseczki twarzowe, sonda żołądkowa 8 F, strzykawka 20 ml, zestaw do odbarczenia odmy opłucnowej, kardiomonitor Intubacja 2 laryngoskopy, łyżki do laryngoskopu w rozmiarach 00, 01, rurki dotchawicze 2,5;3,0;3,5;4,0, prowadnice, detektor CO2, alternatywne urządzenia do udrażniania dróg oddechowych, stetoskop Farmakoterapia Adrenalina w odpowiednim rozcieńczeniu (1:10000), sól fizjologiczna, glukoza, wodorowęglan sodu, strzykawki, igły, cewnik dopępowinowy (opcjonalnie), skalpel, tasiemka, środek do dezynfekcji, wkłucie doszpikowy, zacisk do pępowiny, plaster, dokumentacja medyczna Termoregulacja Noworodkowe koce termiczne, folia do owinięcia ciała dziecka Inne Inne leki, pozostały sprzęt Plan działania: Porody w wyjazdach zespołów ratownictwa medycznego zdarzają się rzadko. Jeszcze rzadziej zachodzi konieczność prowadzenia resuscytacji noworodka gdyż dzieci te w miarę dobrze sama adaptują się do nowego środowiska. Niemniej jednak zespół udający się do wezwania? poród w toku? powinien być przygotowany na najgorsze. Dlatego wskazane jest posiadanie gotowego planu działania opartego o wytyczne towarzystw naukowych np. European Resuscitation Council lub innych. Odwrócona piramida umieszczona poniżej ukazuje z jaką częstością zachodzi konieczność wykonania poszczególnych procedur: Źróło: Wytyczne ERC. Podręcznik do kursu NLS- Newborn Life Support. Poniżej przedstawiam uzupełniające się algorytmy resuscytacji dziecka świeżo po porodzie zalecany przez Europejską i Polską Radę Resuscytacji. Algorytmy resuscytacji dziecka świeżo po porodzie. Źróło: Wytyczne ERC. Podręcznik do kursu NLS- Newborn Life Support. Źróło: Wytyczne ERC. Podręcznik do kursu NLS- Newborn Life Support. Zaznaczyć należy iż algorytm przedstawiony powyżej dotyczy noworodków w kilka chwil po porodzie, pomimo iż definicyjne jest to dziecko do 28 dnia życia Resuscytaja ?świeżorodka? różni się pod wieloma względami od resuscytacji dzieci starszych czy osób dorosłych. Samo przejście przez kanał rodny jest zdarzeniem związanym z możliwością pojawienia się hipoksji, gdyż podczas porodu wymiana gazowa odbywające się przez łożysko jest zablokowana na czas ok. 50-75 sekund trwania przeciętnego skurczu. Zaznaczyć należy, że większość donoszonych noworodku całkiem nieźle toleruje to niedotlenienie i zaczyna samo płakać lub oddychać w przeciągu 90- 12- sekund po urodzeniu. Z powyższego wynika, że niewiele noworodków będzie wymagać podjęcia działań resuscytacyjnych, natomiast każdy powinien być indywidualnie oceniony ponieważ u 5-10 % może zajść potrzeba bardziej zaawansowanych zabiegów niż samo ogrzanie i osuszenie. Noworodki zwłaszcza urodzone przedwcześnie mogą mieć problemy związane z termoregulacją. Dlatego należy zwrócić uwagę na kilka aspektów mających nie dopuścić do hipotermii: wcześnie ogrzej pomieszczenie lun ambulans w którym prowadzony będzie poród przygotowanie ciepłych ręczników lub poproszenie aby zrobiła to wcześniej rodzina pacjentki osuszenie dziecka zaraz po porodzie, usunięcie mokrych ręczników oraz okrycie główki i ciała dziecka świeżym ciepłym ręcznikiem. Już podczas wstępnego ogrzewania i osuszania powinna jednoczasowo z tym czynnościami odbywać się ocena dziecka. Ratownik powinien ocenić stan dziecka w oparciu: ocenę koloru skóry ocenę napięcia mięśniowego ocenę oddechu ocenę tętna To właśnie na podstawie tych parametrów ratownicy powinni podjąć decyzję czy dziecko wymaga resuscytacji. Ocena w skali Apgar w 1. i 5. minucie życia jest szeroko stosowaną metodą oceny stanu noworodka, jednak nie powinna być używana do podejmowania decyzji o resuscytacji. Dalsze postępowanie resucytacyjne sprowadza się do akronimu ABC: Drogi oddechowe Układ oddechowy Układ krążenia Drożność dróg oddechowych: Głowa noworodka jest w porównaniu do reszty ciała większa, zwłaszcza mocno uwydatniona może stwarzać ryzyko powstania niedrożności dróg oddechowych. W celu udrożnienia i utrzymania drożności dróg oddechowych głowa dziecka powinna być ułożona w pozycji neutralnej. W tym celu może być pomocny 2-3 cm grubości zwinięty i podłożony pod ramiona dziecka. Należy również pamiętać iż u dzieci wiotkich samo ułożenie głowy w pozycji neutralnej może być nieskuteczne ? manewr ten należy połączyć z manewrem podtrzymania żuchwy. Jeżeli w jamie ustnej znajduje się wydzielina należy główką dziecka odwrócić na bok i pod kontrolą wzroku odessać wydzielinę. Najpierw cienkim cewnikiem o rozmiarze 10,12 lub 14 F powinna zostać usunięta najpierw z usta, a później z jamy nosowej. Taka kolejność odsysania ma zapobiec przypadkowej aspiracji wydzieliny do dolnych dróg oddechowych oraz zmniejszyć ryzyko uszkodzeń związanych z przedłużonym odsysaniem. Oddychanie i stymulacja: Głównym problemem w tej grupie dzieci są problemy oddechowe. Dlatego od niedawna wprowadzono nowy krok w resuscytacji krążeniowo-oddechowej ?świeżorodków?, wprowadzając akronim MR SOPA: M - założyć maseczkę wentylacyjną na twarz pacjenta R - repozycja główki w celu udrożnienie dróg oddechowych S - ssania - odessanie najpierw z ust później z nosa O - otworzyć usta/wentylować P - pressure - ciśnienie ? zwiększać stopniowo ciśnienie wentylacji aż do 40 cm H2O A - alternatywa - rozpoczęcie alternatywnej wentylacji (maska krtaniowa lub rurka intubacyjna) W większości przypadków rutynowa stymulacja, powstała podczas osuszania dziecka jest czynnikiem wystarczającym do zainicjowania akcji oddechowej. Z innych metod stymulacji wspomnieć należy o pocieraniu pleców dziecka czy drażnieniu podeszwowej części stóp. Jeżeli po kilku sekundach efektywnej stymulacji dziecko nie zacznie oddychać należy rozpocząć wentylację dodatnim ciśnieniem z użyciem tlenu jeżeli jest on wskazany. W warunkach zespołu ratownictwa medycznego zalecane jest rozpoczęcie wentylacji powietrzem oraz rozważenie użycia tlenu jeżeli pomimo natlenowanie nie poprawia się. prawidłowej wentylacji Wentylacja dodatnimi ciśnieniami ma na celu rozprężenia płuc dziecka i za inicjonowanie oddychania. Wspomnieć również należy, ze w dużej części przypadków wentylacja dodatnimi ciśnieniami jest najważniejszym i często jedynym krokiem koniecznym do skutecznej resuscytacji. Wyrównywanie hipoksji, kwasicy i bradykardii zależy od efektywnego wypełnienia przez powietrze lub tlen pęcherzyków płucnych i spowodowanie resorpcji płynu znajdującego się w nich. Ponad to odpowiednie wypełnienie pęcherzyków płucnych stymuluje produkcję surfaktantu i ułatwia wytworzenie czynnościowej objętości zalegającej. Rozprężenia płuc: Jak dotychczas nie zostały dokładnie określone maksymalne ciśnienia wdechowe, przepływy oraz czas trwania wdechu - potrzebne do uzyskania wystarczającej objętości zalegającej. Pięć pierwszych wdechów z wydłużonym czasem trwania fazy wdechowej oraz ze zwiększonym ciśnieniem może być zabiegiem pomocnym w rozprężeniu płuc dziecka. W celu ich wykonania worek o pojemności 250 ml może okazać się nie wystarczający, należy wówczas użyć worka o pojemności 500 ml oraz zamknąć lub przytrzymać palcem zastawkę ciśnieniową. Odpowiedzią na prawidłowe rozprężenia płuc jest gwałtowny wzrost częstości pracy serca. Jeżeli po wykonaniu 5 wdechów inflacyjnych częstość pracy serca wzrośnie wówczas należy zaprzestać dalszych oddechów rozprężających i kontynuować wentylacje z częstością około 30 oddechów na minutę używając już mniejszego worka samorozprężalnego czyli 250 ml. Jeżeli pomimo zabiegów mających na celu rozprężenie płuc, częstość pracy nie wzrasta należy biernie obserwować ruchy klatki piersiowej podczas wentylacji w celu upewnienia się, że doszło do rozprężenia płuc. Jeśli podczas wentylacji nie widać ruchów klatki piersiowej należy zmodyfikować dalsze postępowanie w taki sposób aby mimo wszystko doszło do rozprężenia płuc. JEST TO WARUNEK NIEZBĘDNY DO WDROŻENIA DALSZYCH PROCEDUR. Co więc skontrolować czy poprawić? Ponownie przyłożyć maskę do twarzy dziecka i sprawdzić czy osiągnięto szczelność wystarczającą do wentylacji dodatnimi ciśnieniami. zmodyfikować ułożenie głowy dziecka zwiększyć ciśnienie wdechowe i czas wdechu (uważać na uraz ciśnieniowy) wykonać rękoczyn wysunięcia żuchwy samodzielnie lub z pomocą osoby asystującej rozważyć zastosowanie rurki ustno-gardłowe w laryngoskopii bezpośredniej sprawdzić czy powodem nieprawidłowej wentylacji nie jest zaleganie wydzieliny rozważyć alternatywne metody wentylacji przy użyciu maski krtaniowej lub intubacji tchawicy Jeżeli zastosowaną którąś z powyższych czynności, a częstość pracy serca nie wzrosła należy rozważyć rozpoczęcie uciskania klatki piersiowej. C-Wspomaganie układu krążenia: Uciskanie klatki piersiowej Wprowadzenie uciskania klatki piersiowej jest skuteczne li i wyłącznie jeżeli wcześniej udało siew prawidłowy sposób rozprężyć płuca dziecka. Wówczas tylko a to sens. Uciskanie klatki piersiowej nie jest czynnością często wykonywana w grupie ?świeżorodków? (0,03-0,12% wymaga tych czynności), z reguły odpowiednie rozprężenie płuc pozwala na osiągnięcie odpowiednie częstości pracy serca. Bradykardii i asystolia towarzysząca zatrzymaniu krążenia jest wynikiem hipoksji niewydolności oddechowej i kwasicy tkankowej. Uciskanie klatki piersiowej powinni zostać rozpoczęte jeśli częstość pracy serca jest mniejsza niż 60 /minutę i mimo zastosowania prawidłowej wentylacji z użyciem 100% tlenu nie uzyskano jej wzrostu. Możliwe jest zastosowanie dwóch sposobów uciskania klatki piersiowej: Uciskanie klatki dwoma kciukami podczas gdy pozostałe palce obu dłoni obejmują klatkę piersiową. Uciskanie dwoma palcami jednej ręki W obu przypadkach miejscem przyłożenia palców jest miejsce ponad 1/3 dolnej połowy mostka. Głębokość uciśnięć wynosi 1/3 wymiaru przedni-tylnego klatki piersiowej, a częstość uciśnięć powinna wynosić 120 razy na minutę. Uciskanie klatki piersiowej połączone jest oczywiście z wentylacją w ten sposób aby stosunek uciśnięcia-wdechy wynosił 3:1. Pętle w resuscytacji krążeniowo ? oddechowej trwają 30 sekund. Dostęp donaczyniowy: W celu podaży leków lub płynów zespoły ratownictwa opiekujące się noworodkiem w stanie ciężkim lub w stanie nagłego zatrzymania krążenia powinny zapewnić sprawny i pewny dostęp donaczyniowy. Najczęściej zalecana drogą jest żyła pępowinowa (z reguły można ją łatwo odnaleźć i wprowadzić do niej specjalny cewnik). Przekrój pępowiny z uwidocznieniem znajdujących się w niej naczyń: W sznurze pępowinowym znajdują się 3 naczynia: 2 tętnice o grubszych ścianach, małym świetle, z reguły położone blisko siebie w pozycji zegarowej na godzinie 4 i 8, oraz jedna żyła widoczna jako duże, cienkościenne naczynie, najczęściej położone w pozycji zegarowej 11 lub 12. Jeżeli więc sznur pępowiny nie jest skręcony to w dużym uproszczeniu naczynia tętnicze położone są w kierunku nóg dziecka, natomiast naczynie żylne w kierunku głowy dziecka. Cewnik wprowadza się do żyły. Przed rozpoczęciem procedury należy umieścić luźną tasiemkę wokół podstawy pępowiny - może być to pomocne w opanowaniu krwawienia. Cewnik do żyły pępowinowej 3,5 lub 5 F (w przypadku jego braku, cienki cewnik do odsysania) należy wcześniej wypełnić solą fizjologiczną. Do cewnika dołącza się kranik trójdrożny oraz strzykawkę 5 ml. Należy zamknąć kranik w stronę cewnika w celu zapobiegnięcia wypływowi krewi po jego wprowadzeniu oraz dostaniu się powietrza z zewnątrz. Następnie najlepiej skalpelem należy uciąć pępowinę poniżej zacisku założonego po urodzeniu i ok 1-3 cm powyżej powierzchni skóry. Cięcie powinno być wykonane prostopadle do pępowiny. Przecięcie jej od kątem może w próżniejszym etapie utrudnić lub całkowicie uniemożliwić identyfikacje naczynia, które zamierzamy kaniulować. Po ustaleniu naczynia należy zdezynfekować pępowinę, a następnie wprowadzić cewnik do światła naczynia żylnego, która kieruje się do góry i w stronę serca dlatego też w tę stronę powinien kierować się koniec cewnika. Cewnik należy wprowadzić na głębokość 2-5 cm, aż do uzyskania swobodnego wypływu krwi podczas otwarcia kranika w kierunku wcześniej podłączonej strzykawki. W czasie nagłej resuscytacji cewnikowanie tej żyły powinno być płytkie tzn. koniec cewnika powinien znajdować się w najpłytszym miejscu w którym możliwa jest aspiracja krwi czyli nie głębiej niż 2-5 cm. Zbyt głębokie założenie cewnika może skutkować podaniem leków bezpośrednio do wątroby i powodować jej uszkodzenie. Po podaniu leków głównie adrenaliny do żyły pępowinowej zalecenia jest przepłukanie cewnika solą fizjologiczna w objętości 0,5-1 ml. Jeżeli stan dziecka mimo przywrócenia krążenia bezpieczniejszym rozwiązaniem niż usunięcie cewnika jest jego odpowiednie umocowanie w celu zabezpieczenia przed wysunięciem. Jeżeli na wyposażeniu zespołu ratownictwa medycznego nie znajduje się wkłucie do pępowinowe, można użyć odpowiednich rozmiarów cewnika do odsysania lub kaniuli dożylnej o dużym świetle. Wkłucie doszpikowe: Jeżeli pojawiają się trudności w założeniu cewnika do żyły pępowinowej, alternatywnie można uzyskać dostęp do układu krążenia za pomocą wkłucia doszpikowego, mimo że doświadczenia w zakresie jego stosowania w tej grupie wiekowej są nadal ograniczone. Z doświadczenia i opinii specjalistów należy raczej stosować igły ręczne lub IŻ IO. Rozmiar igły powinien wynosić w tej grupie wiekowej 18 G. Urządzenie ze względu na dużą siłę ?wyrzutu? igły może być w tej grupie pacjentów niebezpieczne i spowodować niepotrzebne powikłania. Nie zaleca się więc stosowania tego urządzenia w tej grupie wiekowej. Podczas resuscytacji wkłucie doszpikowe jest równoważne z kaniulacją żyły pępowinowej. Farmakoterapia: Tylko niewielka liczba dzieci może wymagać zastosowania farmakoterapii. Aczkolwiek jeżeli ani prawidłowa wentylacja i uciskanie klatki piersiowej nie poprawiły stanu dziecka należy rozważyć zastosowanie leków i płynów. Prawdopodobnie nagromadzenie kwasu mlekowego, kwasica i/lub wyczerpanie zapasów glikogenu jest przyczyną niepowodzenia wcześniej podjętych czynności. Stymulacja mięśnia sercowego za pomocą adrenaliny, korekta zaburzeń gospodarki kwasowo-zasadowej poprzez podania wodorowęglanu sodu lub dostarczenie energii pochodzącej z glukozy może przynieść pożądany efekt resuscytacji i przybliżyć cel którym jest zwiększenie częstości pracy serca oraz walka z niewydolnością oddechową. Adrenalina: Wskazania: Poza tlenem adrenalina (epinefryna) jest lekiem z wyboru. Wskazaniem do jej podania jest bradykardia poniżej 60/minutę przy prawidłowej wentylacji i uciskaniu klatki piersiowej. Podaż tego leku ma na celu zwiększenie częstości pracy serca poprzez zwiększenie perfuzji w naczyniach wieńcowych i w ten sposób zwiększając dostarczenie tlenu do mięśnia sercowego. Dawkowanie: 10-30 ?/kg mc (0,1-0,3 ml roztworu 1:10000). Należy unikać wyższych dawek, które mogły by spowodować krwawienie do komór mózgu lub przedłużające się nadciśnienie systemowe. Adrenalina powinna zostać podana dożylnie lub doszpikowo. Dotchawicze podawanie adrenaliny nie jest obecnie zalecane ale jeżeli nie można założyć dostępu dożylnego lub doszpikowego należy rozważyć podanie adrenaliny tą drogą pamiętając, że w tym przypadku dawka wynosi 100 ?/kg Płynoterapia: Wskazania: Leczenie podejrzewanej lub potwierdzonej hipowolemii, szczególnie jeżeli towarzyszą jej objawy niewydolności układu krążenia i odpowiedź na wcześniej podaną adrenalinę jest żadna lub niewystarczająca. Sól fizjologiczna jest płynem z wyboru. Dawkowanie: 10 ml 0,9% NaCl podane dożylnie lub doszpikowo podane w czasie 5- 10 minut. Zarówno objętość jak i czas podaży płynów powinien być uzależniony od głębokości wstrząsu. Dawka może być powtórzona w oparciu o dalszą kliniczną oceną i obserwacje parametrów życiowych noworodka. Wodorowęglan sodu: NIE PODOWAĆ RUTYNOWO. LECZENIE ZAREZERWOWANA DLA ZEPSOŁÓW S. Wskazania: Przedłużające się zatrzymanie krążenia, nie reagujące na wcześniej podjęte i prawidłowo zastosowane leczenia. Dawkowanie: 1-2 mEq/kg podawany wolno w czasie ponad 2 minut w celu zmniejszenia niepożądanych działań wynikających z hipertoniczności roztworu. Glukoza: Wspólnie z zapasami glikogenu jest ona niezbędna do prawidłowej pracy mięśnia sercowego. Można więc rozważyć je zastosowanie zwłaszcza jeżeli wcześniej podana adrenalina, płyny i NaHCO3 nie przyniosły efektu. Dawkowanie: 2,5 ml/ kg roztworu 10 % podana drogą dożylną lub doszpikową. GLUKOZY NIGDY NIE NALEŻY PODAWAĆ DO RURKI INTUBACYJNEJ. Nalokson: Należy do kompetencyjnych antagonistów receptorów opioidowych, odwracającym depresją ośrodka oddechowego w przebiegu zatrucia opioidami. Efekt działania po podaniu dożylnym pojawia się po około 2 minutach. Nie jest lekiem resuscytacyjnym i przed jego podaniem należy przeprowadzić pełne postępowanie resuscytacyjne w oparciu o wyżej przedstawiony schemat ABC. Wskazania: Brak efektów resuscytacji wg. schematu ABC wraz z podejrzenie u matki nadużywania lub zatrucia opioidami. Dawkowanie: 100 ?g/kg ( max 2 mg) Leczenie zaburzeń rytmu serca: Zaburzenia rytmu serca w tej grupie wiekowej to prawie zawsze zaburzenia typu bradyarytmii. Bradykardia powinna być więc leczona prawidłową wentylacją i odpowiednio prowadzoną resuscytacją krążeniowo ? oddechową. Natomiast w grupie dzieci starszych zwłaszcza z obciążeniami kadriologicznymi należy liczyć się ryzykiem wystąpienia groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca. Postępowanie w takich sytuacjach zależne będzie od stanu pacjenta. Jeżeli dziecko jest stabilne oddechowo i krążeniowo w sposób spokojny i bezpieczny powinno być przetransportowane do szpitala. Należy wcześnie poprosić o pomoc konsultanta/specjalistę w dziedzinie kardiologii pediatrycznej. Postępowanie w zaburzenia rytmu serca u pacjentów stabilnych: Bradykardia: Jeżeli dziecko jest stabilne i nie ma objawów niepokojących ratownik powinien dokonać oceny dziecka i spokojnie w obecności rodzica przewieść dziecko do szpitala celem konsultacji specjalistycznej. Wstępne leczenie powinni także obejmować podanie tlenu w sposób odpowiedni do stanu dziecka. Tachykardia: Częstoskurcz z szerokimi zespołami QRS: Ocena dziecka, przewóz do szpitala celem konsultacji specjalistycznej, ewentualnie farmakoterapia z użyciem amiodaronu w dawce 5 mg/kg wlew z 5 % glukozą w czasie 20-60 minut, uwzględniając przeciwskazania. Częstoskurcz z wąskimi zespołami QRS W pierwszej kolejności ratownicy powinni ustalić czy mają do czynienie z tachykardią zatokową czy rzeczywiście z częstoskurczem nadkomorowym. Poniższa tabela opisuje cechy charakterystyczne tych zaburzeń rytmu. Częstoskurcz zatokowy (ST) Częstoskurcz nadkomorowy (SVT) Wywiad Wskazówki: gorączka, stres, krwawienie, odwodnienie Nieswoisty Częstość pracy serca 220 u niemowląt, >180 u dzieci Załamek P Obecne, prawidłowe/> 200 trudne do zaobserwowania brak Zmienność R-R zmienny w zależności od stymulacji stały Początek/koniec stopniowy nagły Tachykardia zatokowa: Ustal i rozpocznij leczenie przyczyny. Częstoskurcz nadkomorowy: Podejmij próbę zwolnienia czynności pracy serca za pomocą próby Valsalvy, masażu zatoki tętnicy szyjnej (po wcześniejszym osłuchaniu tętnic szyjnych) lub w razie nieskuteczności tych zabiegów za pomocą farmakoterapia z użyciem amiodaronu w dawce 5 mg/kg - wlew z 5 % glukozą w czasie 20-60 minut, uwzględniając przeciwskazania. Postępowanie w zaburzenia rytmu serca u pacjentów nie stabilnych: Pacjenci w stanie niestabilny są szczególnie narażeni na szybką dekompensację oraz obarczeni dużym ryzykiem wystąpienia nagłego zatrzymania krążenia. Do objawów mówiących o niestabilności pacjenta zalicza się: objawy wstrząsu (obniżony stan świadomości, hipotensja, tachy lub bradykardia, objawy centralizacji krążenia) objawy niewydolności prawo lub lewokomorowej Postępowanie w bradykardii: Najczęściej przyczyną bradykardii u dzieci jest hipoksja i kwasica. Prawidłowe leczenie polega więc na zastosowaniu odpowiedniej tlenoterapii. Wstępne leczenie tak jak zawsze powinno się rozpocząć udrożnieniem i utrzymaniem drożności dróg oddechowych, tlenoterapią bierną z zastosowaniem 100% tlenu lub wentylacja. Jeżeli prawidłowo wentylowane i natlenowane dziecko nie reaguje poprawą stanu zdrowia należy podać adrenalinę w dawce 10 ?g/kg. Jeżeli podejrzewasz, że przyczyna bradykardii leży w nadmiernej stymulacji nerwu błędnego rozważ podania atropiny w dawce 20 mikrogram/kg (z dawka min 100 ?g). Należy także pamiętać, że bradykardia poniżej 60 z towarzyszącymi objawami niskiego rzutu serca w dzieci jest tak naprawdę zatrzymaniem krążenia - zastosuj schemat P-ALS. Postępowanie w tachykardii: Szerokie zespoły QRS: Częstoskurcz komorowy z tętnem VT (Ventricular tachycardia) Tachykardie z szerokimi zespołami QRS występują u dzieci niezmiernie rzadko. Częściej szerokie zespoły QRS są tak naprawdę częstoskurczami nadkomorowymi z aberracją lub zespołem preekscytacji niż częstoskurczami komorowymi. Dopóki jednak nie udowodni się tego faktu, a w warunkach zespołów ratownictwa medycznego jest to szczególnie trudne należy takie zaburzenie traktować jako częstoskurcz z szerokimi zespołami QRS i jako takowe leczyć. Leczeniem z wyboru u pacjenta niestabilnego jest więc wykonanie kardiowersji elektrycznej czyli defibrylacji synchronizowanej z załamkiem R. Energi pierwszej kardiowersji powinna wynosić 0,5-1 J/kg, energia drugiej kardiowersji (jeżeli pierwsza okazała się nieskuteczna) wyk nosi 2 J/kg. Po wykonaniu zarówno pierwszej, jak i drugiej kardiowersji powinno zostać sprawdzone tętno tak aby być pewnym, że po tym zabiegu nie doszło do NZK. W grupie pacjentów pediatrycznych w odróżnieniu do pacjentów dorosłych wykonuje się 2 a nie 3 kardiowersje. Po drugiej nieudanej kardiowersji należy włączyć leczenie za pomocą amiodaronu w dawce 5 mg/kg we wlewie o czasie trwania 10-20 min (zalecana wcześniejsza konsultacja ze specjalistą w celu uzgodnienia strategii leczenia). Jeżeli wlew amiodoronu okaże się nieskuteczny należy wykonać kolejną kardiowersję elektryczną o energii 2 J/KG. Wykonując kardiowersję należy włączyć leczenie sedatywne i przeciwbólowe. Pamiętajcie również o tym iż nieprzytomność nie oznacza braku bólu, więc także pacjenci nieprzytomni powinni otrzymać leki przeciwbólowe. KARDIOWERSJA ELEKTRYCZNA JEST LECZZENIEM ZAREZERWOWANYM DLA ZESPOŁÓW S. Wąskie zespoły QRS: ST (Sinus tachycardia) Najczęściej występującym zaburzeniem jest tachykardia zatokowa, która jest odpowiedzią na patologie toczące się w organizmie dziecka. Ratownicy powinni więc wnikliwie ocenić dziecko poszukując przyczyny takiego stanu. Zaburzenie rytmu serca o charakterze tachykardii zatokowej powinno być leczone przyczynowo. SVT (Supraventricular tachycardia) Częstoskurcz z wąskimi zespołami QRS występuje u dzieci dużo częściej niż częstoskurcz z szerokimi zespołami. Jest to najczęściej napadowy, regularny rytm z wąskimi zespołami QRS wywołany przez mechanizm nawrotny (re-entry) poprzez dodatkową drogę przewodzenia lub poprzez drogi przewodzenia przedsionkowo-komorowe. Jeżeli występują niepokojące objawy należy zacząć agresywne jego agresywne leczenie. Zgodnie z wytycznymi ERC z roku 2010 istnieją dwie możliwości leczenia: Kardiowersja elektryczna - patrz opis jak w przypadku VT Kardiowersja farmakologiczna z pomocą Adenozyny w dawce 01,mg/kg i w razie nieskuteczności pierwszej dawki 0,2 Pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 6 mg dla pierwszego podania i 12 mg dla drugiego. Warunkiem wykonania kardiowersji farmakologicznej z wykorzystaniem tego leku jest konieczność posiadania sprawnego dostępu dożylnego/doszpikowego położonego możliwie najbliżej ponieważ po dostaniu się do krwi działa bardzo krótko (10-15 s), następnie jest metabolizowana przez enzymy erytrocytów i unieczynniona. ADENOZYNA JEST LECZENIEM ZAREZERWOWANYM DLA ZESPOŁÓW S. Algorytm leczenia zaburzeń rytmu serca u dzieci Źródło: Wytyczne ERC. Podręcznik do kursu EPL- European Pediatric Life Support. Podsumowanie: Resuscytacja noworodka zdarza się niezmiernie rzadko w warunkach zespołów ratownictwa medycznego. Nie mniej jednak zawsze może zajść konieczność poprowadzenia zabiegów resuscytacyjnych w tej grupie pacjentów. Idealny sposobem utrzymania wysokiej jakości wykonywanych czynności jest trening i ciągłe powtarzania nabytych wcześniej umiejętności. Pamiętajmy również o tym, że ta resuscytacja różni się diametralnie od resuscytacji prowadzonych w innych grupach wiekowych. Głównym rytmem serca towarzyszącym resuscytacji noworodka jest bradykardia lub asystolia. W grupie dzieci starszych mogą pojawić się natomiast zaburzenia dwojakiego typu: tachy lub bradykardie. Sposób leczenie zależy od stanu pacjenta. Dzieci stabilne powinny być oddane pod opiekę specjalisty. U dzieci, które prezentują objawy niestabilność leczenie należy wdrożyć już w opiece przedszpitalnej uwzględniając oczywiście lokalne procedury i przestrzegając uwarunkowań prawnych przypisanych danym zawodom medycznym. Literatura: Andres J. Podręcznik do kursy EPLS ? Zaawansowane zabiegi resuscytacyjne u dzieci. PRC. Kraków 2005 r Bloom Cropley C. Resuscytacja noworodka. Ośrodek wydawnictw naukowych, Poznań 1997 r Borowski Opieka pielęgniarska nad noworodkiem. Medycyna Praktyczna, Kraków 2007 r Heger Roth Niemann Criley Kardiologia. Urban&Partner, Wrocław 1998 r Helwich E. Resuscytacja noworodka. Urban&Partner, Wrocław 2013 r Hewlich E. Wcześniak. PZWL, Warszawa 2002 r King Ch, Henretig Podręczny atlas zabiegów ratunkowych u dzieci. Urban&Partner, Wrocław 2003r Kubacka K, Kawalec W. Kardiologia okresu noworodkowego. PZWL, Warszawa 1998 r Roberts Hedges Prosedury kliniczne w medycynie ratunkowej. Urban&Partner, Wrocław 2012 r Ruchmand S. Podręcznik do kursu NLS - Newborn Life Support. ERC. Nukerke, Belgium 2008 r Rutkowska M, Adamska E. Resuscytacja noworodka. ?-medica press, 2011 r Strange Ahrens Schafermayer Toepper Medycyna Ratunkowa wieku dziecięcego. Urban&Partner, Wrocław 2003 r Thomas R, Harwey D. Neonatologia. Wydawnictwo Medyczne. Warszawa 1993 r Podziękowania dla SOR Niekłańska za konsultacje naukową.

Standard Opieki Okołoporodowej został stworzony przede wszystkim po to aby zapewnić kobiecie i dziecku dostęp do medycyny na najwyższym poziomie. Przypominam o tym przy okazji tego tekstu. Nigdzie nie jest napisane, że Standard odbiera kobietom prawo do wenflonu na porodówce, prawo do zapisu KTG czy nacięcia krocza. W związku z tym, że wiele z was jakoś tak na opak zinterpretowało zapisy Standardu, to dla bezpieczeństwa załączam link do rozporządzenia raz jeszcze (klik). Możecie tam zajrzeć aby rozwiać wątpliwości odnośnie postępowania z noworodkiem po porodzie, które to postępowanie zaraz wam tu opiszę. Co Standard Opieki Okołoporodowej zapewnia każdemu nowo narodzonemu dziecku: 1. Po pierwsze zapewnia nieprzerwany, dwugodzinny kontakt (SDS) skóra do skóry (lub ciałko do ciała). Nie miejsce teraz pisać dlaczego to tak bardzo ważne zarówno dla mamy i dla dziecka. Przypomnę tylko, że Kontakt SDS ten nie powinien/nie może zostać przerwany z byle powodu, a tylko z określonych wskazań medycznych związanych ze stanem zdrowia mamy lub potomka. A jeśli został przerwany to w dokumentacji medycznej lekarz powinien odnotować co było tego przyczyną. Cięcie cesarskie nie jest przeciwwskazaniem do 2 godzinnego kontaktu z mamą. Wręcz przeciwnie. Ogromu faktów wskazuje, że sposób w jaki się rodzimy ma wpływ na nasz mikrobiom. Dzieci urodzone drogą cc siłą rzeczy pozbawione są bakterii kolonizujących kanał rodny mamy i wtedy taki rodzaj poporodowej bliskości jest szczególnie pożądany. Szybki kontakt SDS i wyłączne karmienie piersią wpływają pozytywnie na występowanie, różnorodność i stałość mikrobiomu jelit dzieci urodzonych drogą cc. W rok po porodzie zacierają się różnice w mikrobiomie dzieci urodzonych drogą cc i drogami natury – ale pod warunkiem wyłącznego karmienia piersią (CHILD study). W sytuacjach tego wymagających kontakt SDS może uskuteczniać tata. Więcej o kontakcie skóra do skóry pisałam w artykułach dla Fundacji Rodzić po Ludzku: * Dlaczego warto zamienić się w Rodzica – Kangura na dłużej (TU) oraz * Kangurowanie w praktyce (TU). A. W międzyczasie noworodek zostanie „oznakowany” i odpępniony (wczesne/późne – co lepsze? Będzie post, a jakże) B. Też w międzyczasie noworodek jest oceniany w skali Apgar I to aż że dwukrotnie w 1 i w 5 minucie życia, co też macie odnotowane w dokumentacji medycznej i w swoich książeczkach zdrowia i aż 4 razy jeśli urodził się w stanie średnim (4-7) lub ciężkim (0-3). Ważne jest to, że oceny w skali Agar można dokonać u dziecka leżącego na klacie czy brzuchu mamy i nie trzeba go w tym celu nigdzie wynosić, zanosić ani tym bardziej oddzielać od rodzicielki. O skali Apgar pisałam tutaj. C. No i w międzyczasie noworodek może rozpocząć ssanie piersi (klik) Zdobycie kilku kropel siary podczas pierwszego kontaktu wpływa pozytywnie na początkowe sukcesy oraz długość karmienia piersią. Personel oczywiście służy wiedzą i wsparciem w rozpoznawaniu gotowości dziecka do ssania oraz pomocą w przystawieniu. Przy tym wszystkim nie narzuca się, nic nie przyspiesza i nic nie utrudnia. To oczywiste. 2. Dopiero po pierwszym kontakcie SDS dziecko oceniane jest przez lekarza pod kątem stanu ogólnego, wad wrodzonych, obrażeń po porodzie oraz mierzone (obwód głowy, klatki piersiowej, długość) i ważone. Kto pamięta urodzeniowy obwód głowy i klatki potomka? 3. W ciągu pierwszych 12 godzin życia należy mu się także poszerzone badanie kliniczne przeprowadzone przez pediatrę bądź neonatologa. Badanie może/powinno odbywać się w obecności mamy/taty. Jeśli podczas tej oceny wykryte zostaną jakieś nieprawidłowości zagrażające życiu lub zdrowiu, to maluch zostaje przekazany na właściwy oddział. W ciągu pierwszych 48 h życia noworodek dalej powinien podlegać regularnej ocenie stanu klinicznego. 4. W trakcie pobytu w szpitalu dziecko dostanie jeszcze: A. Witaminę K– to profilaktyka groźnych dla zdrowia i życia krwawień: ze skóry, pępka, przewodu pokarmowego, błon śluzowych i innych. Według aktualnych zaleceń donoszony, zdrowy noworodek otrzymuje jednorazową dawkę witaminy K w zastrzyku domięśniowym (0,5 mg) lub 2 mg doustnie. Noworodki z grupy ryzyka dostają tylko zastrzyk. Ważne. Noworodki i niemowlęta, karmione piersią wychodzą ze szpitala do domu z zaleceniem kontynuacji suplementacji witaminy K w ilości 25mcg na dobę od 8 doby do ukończenia 3 mca życia. Wynika to z faktu, że mleko mamy zawiera wit K w ilości nie wystarczającej do tego aby w całości pokryć dzienne zapotrzebowanie i zapobiec krwawieniom z niedoborów wit K. Dzieci karmione piersią, ale też dzieci z chorobami wątroby i cholestazą należą do grupy ryzyka wystąpienia późnej postaci choroby występującej najczęściej między 2-12 tygodniem życia. Krwawienie w tym okresie jest bardzo niebezpieczne i obarczone duża śmiertelnością. B. Będzie miał wykonaną profilaktykę zakażenia przedniego odcinka oka. Czyli dostanie do oka maść erytrocynową lub kropelki 1% azotanu srebra. C. Będzie zaszczepiony (odrębne przepisy). D. Dostanie immunoglobulinę antyHBS jeśli mama jest HBS (+). E. W szpitalu też rozpocznie się profilaktyka krzywicy, czyli suplementacja witaminy D3. Według obowiązujących zaleceń noworodki karmione piersią powinny przyjmować witaminy/dobę. Jeżeli dziecko jest karmione sztucznie i łączna dawka witaminy D3 z mieszanki mlecznej wynosi zalecane 400 jednostek to suplementacja nie jest konieczna. 5. Będzie miało wykonano badania przesiewowe w kierunku chorób wrodzonych… ..mukowiscydozy, fenyloketonurii i wrodzonej niedoczynności tarczycy. Aby to zbadać zachodzi konieczność ukłucia dziecka w piętkę (najczęściej). W tym celu można przytulić malucha do siebie, bo to przecież działa przeciwbólowo (klik). Poszukajcie u siebie na oddziale takich ulotek. Ja na szybko znalazłam tylko tą pomazianą ale mamy remont więc wybaczcie. Jest tam też wzór bibuły na którą pobieramy krew, dokładne informacje o tych 3 chorobach chorobach i o wynikach badania. 6. Będzie też miało wykonane przesiewowe badanie słuchu Każdy oddział noworodkowy wyposażony jest w sprzęt do pomiaru słuchu. Od Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy zresztą szpitale go otrzymały. Tutaj przeczytacie więcej o programie przesiewowych badań słuchu u noworodka i dlaczego są one takie ważne. Są tam też informacje o tym jak interpretować wynik badania i co oznaczają niebieskie i żółte naklejki w książeczkach zdrowia. Tu macie na filmie jak to badanie wygląda. 7. Będzie miało wykonane przesiewowe badanie pulsoksymetrem, które wykrywa wczesne, bezobjawowe wady serca. Pulsoksymetr to takie urządzenie, które mierzy wysycenie krwi tlenem/ saturację. Taki pomiar wykonany zostanie między 2 a 24 godzina życia. Pomiar wykonuje się poprzez założenie czujnika saturacji na prawą stopę. Zapis powinien trwać 2-3 minuty. Dopiero odchylenia od normy w poziomie saturacji są wskazaniem do wykonania echokardiograficznego (echa serca). Tak wygląda pulsoksymetr nocą. Za dnia widać resztę urządzenia. W każdym razie podczas badania zobaczycie wykres saturacji (te fale Dunaju). Po prawej stronie monitora widać wartość saturacji i ilość uderzeń serca na minutę. 8. Dostanie własną dokumentację. W jej skład wchodzi uzupełniona książeczka zdrowia, w której są informacje o wszystkich badaniach przesiewowych, szczepieniach, przebiegu porodu, czynnościach profilaktycznych oraz oddzielna karta szczepień. Od stycznia weszły w życie nowe książeczki zdrowia – zapoznam się z nimi i dam znać. 9. Ty i Twoje dziecko powinniście opuścić szpitalne mury uzbrojeni w umiejętności praktyczne dotyczące karmienia piersią i podstawową wiedzę odnośnie korzyści z kp, oceny wskaźników skutecznego karmienia itd. Rzecz jasna w szpitalnych oddziałach noworodkowych możecie się spotkać jeszcze z innymi procedurami jak: USG stawów biodrowych, oznaczenie poziomu bilirubiny i innych badań. Reszta postępowania zależy od stanu zdrowia dziecka. To tyle i aż tyle. I tak większość z nas pragnie jak najszybciej znaleźć się w domowych pieleszach.

Urazy u noworodkaUraz okołoporodowy to każdy rodzaj urazu, który pojawia się podczas porodu. Obrażenia okołoporodowe mogą mieć różny stopień nasilenia od nieszkodliwego do bardzo ciężkiego. Wiele urazów przy porodzie prowadzi do trwałej niepełnosprawności, która może mieć wpływ na zdolności intelektualne, poznawcze i / lub fizyczne dziecka. Aby skutecznie zapobiegać urazom okołoporodowym lekarze powinni przestrzegać standardów medycznych. Przede wszystkim ważne jest odpowiednie monitorowanie stan zdrowia matki i dziecka w trakcie ciąży i porodu, oraz niezwłoczne rozwiązywanie wszelkie podejrzanych urazy okołoporodowe ujawniają się bezpośrednio po urodzeniu. Typowe oznaki i objawy, które mogły wystąpić u noworodka zaraz po urodzeniu obejmują:dziecko ma bladą lub niebieską barwęoddech i / lub częstość akcji serca są powolne lub wymagane są działania resuscytacyjneniemowlę jest ospałe lub letargicznebrak zainteresowania lub trudności z karmieniemnieparzyste ruchy twarzy, ramion lub nóg ( drgawki ) lub faworyzowanie jednej strony ciałaniska punktacja Apgar w 5 za minucie i / lub późniejZdarza się również tak, że uraz okołoporodowy nie jest identyfikowany zaraz po porodzie. Diagnoza następuje dopiero w tedy, gdy dziecko zaczyna ominąć kluczowe etapy rozwoju lub osiąga wiek szkolny. Wówczas rodzice lub nauczyciele zauważają zaburzenia zachowania lub uczenia się, zaburzenia motoryczne, takie jak porażenie mózgowe lub zaburzenia mowy i kilka różnych przyczyn urazów okołoporodowych, a wiele z nich jest ze sobą powiązanych. Czasami u matki mogą występować czynniki ryzyka powodujące obrażenia u płodu. W innych przypadkach uraz okołoporodowy może wynikać z: trudnego porodu, niezidentyfikowanej infekcji u matki, która powoduje niedotlenienie płodu lub niewłaściwej opieki okołoporodowej ze strony personelu medycznego. Nierzadko obrażenia związane z porodem mają wpływ na mózg dziecka. Dochodzi wówczas do zaburzeń motorycznych, poznawczych, behawioralnych lub emocjonalnych u u noworodka – przyczynyIstnieje wiele potencjalnych winowajców urazów okołoporodowych takich jak: stan zdrowia matki i płodu, nieprawidłowe ułożenie płodu do porodu, problemy z łożyskiem i inne powikłania i komplikacje, które trudno przewidzieć i nie zawsze są możliwe do 2/3 urazów okołoporodowych jest nieuniknione – nie są one niczyją winą. Pozostałe 1/3 są jednak spowodowane zaniedbaniami lekarskimi lub błędami personelu medycznego podczas akcji poród jest wyczerpujący i stresujący, zwłaszcza jeśli pojawiają się komplikacje i kiedy dochodzi do błędów ze strony personelu medycznego. Według najnowszych danych najczęstszym powodem występowania urazów okołoporodowych są błędy komunikacyjne pomiędzy personelem medycznym szpitala ( lekarz – położna ), które skutkują:niezrozumienia diagnozypodawaniem niewłaściwych leków rodzącejbrakiem zastosowania antybiotykoterapii w sytuacjach uzasadnionychnieterminowym poinformowanie lekarza, gdy płód wykazuje oznaki niepokojuopóźnieniem cięcia cesarskiegoniewłaściwym użyciem kleszczy lub próżnociąguniewłaściwą techniką resuscytacyjnąUrazy u noworodka – zapobieganieObrażenia porodowe, zarówno możliwe do uniknięcia, jak i nieuniknione wpisują się w ryzyko porodu. Jednak są pewne rzeczy, które każda kobieta w ciąży może zrobić, aby zminimalizować ryzyko urazu okołoporodowego:Po pierwsze bardzo ważny jest właściwy wybór lekarza prowadzącego ciążę ( jeśli to możliwe lekarz prowadzącego poród ) oraz szpital, w którym nastąpi rozwiązanie. Zweryfikuj referencje oraz doświadczenie swojego lekarza. Porozmawiaj z nim o możliwych scenariuszach porodu, znieczuleniu, możliwych komplikacjach, które mogą wystąpić podczas przyjścia dziecka na drugie, bądź aktywna i czujna w trakcie trwania ciąży. Nie przegap żadnych wizyt i badań lekarskich. Zadawaj lekarzowi pytania i wyjaśniaj na bieżąco wszystkie wątpliwości dotyczące Twojego stanu zdrowia. Im więcej wiesz, tym lepiej będziesz przygotowana do – i to nie jest łatwe – aktywnie uczestnicz w decyzjach medycznych dotyczących porodu. Oznacza to uważne słuchanie wszystkiego, co mówią lekarze i zadawanie pytań, aby upewnić się, że wszystko jest zrozumiałe. Współpracuj z personelem medycznym wykonując uważnie zalecenia. Pamiętaj, aby bliska Ci osoba towarzyszyła Ci podczas akcji porodowej. Osoba towarzysząca może zadawać lekarzowi pytania i zwracać uwagę na bezpieczeństwo Twoje i rodzącego się u noworodka – jakie są najczęstsze rodzaje obrażeń okołoporodowych?Chociaż występuje wiele różnych rodzajów urazów okołoporodowych, najczęściej dochodzi do: złamania obojczyków lub innych kości, urazy splotu ramiennego, takie jak porażenie Erb’a lub Klumpke’a, siniaki i encefalopatii niedotlenieniowo – niedokrwiennej. Uszkodzenia mózgu spowodowane krwawieniem, urazem lub niedotlenieniem są również bardzo powszechne. Często skutki urazu okołoporodowego obejmują: porażenie mózgowe, niepełnosprawność intelektualną lub rozwojową oraz zaburzenia napadowe u u noworodka – możliwa diagnozaIstnieją pewne diagnozy, które mogą wskazywać na trudny poród i zaniedbania ze strony personelu medyczne:krwotok śródczaszkowyencefalopatia niedotlenieniowo – niedokrwiennaporażenie mózgowewodogłowieposocznicadrgawkinapady padaczkowezapalenie mózguleukomalacja okołokomoroważółtaczka jąder podkorowychzapalenie opon mózgowychhipoglikemia noworodkowazapalenie płuczespół aspiracji smółkiUrazy u noworodka spowodowane niedoborem tlenuEncefalopatia niedotlenieniowo – niedokrwienna (udar niedokrwienny)Encefalopatia niedotlenieniowo – niedokrwienna jest oficjalną nazwą medyczną deprywacji tlenowej występującą w chwili urodzenia lub w jej pobliżu. Jeśli podaż tlenu u dziecka zostanie zubożona lub odcięta, jego mózg (a w niektórych przypadkach inne narządy) mogą zacząć wykazywać oznaki dysfunkcji, gdyż komórki pozbawione tlenu zaczną umierać. Encefalopatii niedotlenieniowo – niedokrwiennej można zapobiec, gdy personel medyczny przestrzega standardów opieki medycznej i odpowiednio reaguje na oznaki niepokoju niedotlenieniowo – niedokrwienna może być spowodowane przez wiele czynników, w tym:ucisk lub wypadanie pępowiny (gdy przepływ krwi do dziecka przez pępowinę jest częściowo lub całkowicie przerwany)pęknięcie macicy (gdzie macica pęka , powodując masywny krwotok)odklejenie łożyska (gdy łożysko oddziela się od ściany macicy, powodując krwawienie)poród zabiegowy (poród z użyciem kleszczy, próżnociągu może powodować krwotoki śródczaszkowe – krwawienia mózgu u noworodka)Urazy u noworodka spowodowane porodem zabiegowymNiewłaściwie zastosowanie kleszczy i próżnociągu może powodować uszkodzenie mózgu w wyniku niedoboru tlenu lub na skutek urazu mechanicznego. Jednym z najczęstszych potencjalnych skutków niewłaściwego użycia kleszczy lub próżnociągujest krwawienie w mózgu. Przyczyną może być niewłaściwe stosowanie przyrządów lub technik położniczych prze lekarza. Urazom okołoporodowym spowodowanym porodem zabiegowym można zapobiec poprzez przestrzeganie standardów opieki przez personel medyczny szpitala podczas porodu oraz ścisłe monitorowanie zarówno matki jak i dziecka w trakcie okołoporodowe mogą być spowodowane wieloma czynnikami, w tym:nieprawidłowe ułożenie dziecka do porodu – ułożenie podłużne miednicoweniewłaściwe użycie próżnociagu lub kleszczy przez lekarza (użycie zbyt dużej siły lub nieodpowiedniej techniki położniczej )sytuacje, w których dziecko „utknęło” w kanale rodnym z powodu niedopasowania wielkości między miednicy matki do głowy dziecka (dysproporcja matczyno – płodowa ) lub gdy dziecko jest duże w stosunku do wieku płodowego ( makrosomia płodu )przedłużająca się lub niepostępujący poród ( ma miejsce, kiedy dziecko porusza się zbyt wolno w kanale rodnym lub nie przemieszcza się wzdłuż kanału. Skurcze porodowe mogą wywierać presję na głowę dziecka, powodując ściśnięcie głowy, co z kolei może spowodować brak przepływu krwi do niektórych części mózgu )Urazy u noworodka – nieprawidłowa opieka prenatalnaBardzo ważne jest, aby opieka prenatalna była prowadzona w sposób rzetelny zgodnie ze standardami i aktualną wiedzą medyczną. Dzięki wnikliwej ocenie stanu zdrowia matki oraz płodu lekarz jest w stanie zidentyfikować czynniki ryzyka urazu okołoporodowego. Badanie ultrasonograficzne pomagają lekarzowi rozpoznać nieprawidłowości związanych z : długością sznura pępowinowego, ilością płynu owodniowego czy też zahamowaniem wzrost płodu ( IUGR ) w okresie prenatalnym. Dzięki rozpoznaniu czynników ryzyka lekarz może w sposób właściwy zakwalifikować pac jętkę do szpitala o odpowiednim stopniu referencyjności w celu odbycia bezpiecznego u noworodka – infekcjaPodczas porodu dzieci mają kontakt z kanałem rodnym matki co oznacza, że są narażone na wszystkie bakterie, których matka jest nosicielem. Szkodliwe bakterie lub wirusy mogą przenieść się z matki na dziecko podczas porodu, dlatego przed porodem lekarz powinien przeprowadzać zalecane testy na niektóre rodzaje infekcji. Jeśli infekcje u matki nie są odpowiednio leczone (odpowiednimi antybiotykami lub lekami przeciwwirusowymi) bakterie lub wirusy mogą przemieszczać się i infekować mózg dziecka ( zapalenie mózgu ), błony otaczające mózg i rdzeń kręgowy ( zapalenie opon mózgowych) lub płuc (zapalenie płuc). Najczęściej dochodzi do infekcji: E. Coli, Listerią, GBS+Lekarz powinien także badać kobietę pod kątem infekcji podczas ciąży, w tym zapalenie błon płodowych i jajowodów, infekcje dróg moczowych i bakteryjne zapalenie pochwy. Infekcje z tych chorób mogą być przenoszone na u noworodka w sytuacjach nagłychPrawidłowo przebiegający poród może nagle zmienić się i wymagać natychmiastowej interwencji. Personel medyczny powinien być odpowiednio przeszkolony i posiadać doświadczenie w radzeniu sobie z nagłymi sytuacjami położniczymi takimi jak:Niepokój płodu (niedotlenienie płodu widoczne w zapisach KTG), który może przyczynić się do zespołu aspiracji smółkiUcisk lub wypadnięcie pępowiny (gdzie przepływ krwi do dziecka przez pępowinę jest albo częściowo, albo całkowicie przerwany)Pęknięcie macicy (macica pęka powodując masywny krwotok)Oddzielenie się łożyska (gdy łożysko oddziela się od ściany macicy, powodując krwawienie)Poród z łożyskiem przodującym (nisko położone łożysko, które częściowo lub całkowicie zasłania szyjkę macicy)Poród naturalny po uprzednim cięciu cesarskim (VBAC) – kobiety z wcześniejszymi bliznami w przekroju poprzecznym mają zwiększone ryzyko pęknięcia szwu w jamie brzusznej powodującej krwotok i niebezpiecznie niskie ciśnienie krwiResuscytacja noworodkowa – noworodki, które nie oddychają zaraz po porodzie lub mają z tym trudności, wymagają natychmiastowej reanimacji. Jeśli resuscytacja zostanie wykonana niepoprawnie, może dojść do uszkodzenia płuc u noworodkaInne sytuacje i błędy okołoporodowe personelu medycznego, które zwiększają ryzyko urazu u noworodka to:Zbyt późna decyzja lekarza o cięciu cesarskim w sytuacji zagrożenie zdrowia i życia matki i / lub dziecka. Od podjęcia decyzji do porodu operacyjnego nie powinna upłynąć więcej niż 30 monitorowanie płodu – czynność serca u płodu podczas porodu powinna być stale monitorowana . Jeśli monitorowanie dobrostanu dziecka odbywa się w niewłaściwy sposób, personel medyczny może pominąć oznaki niepokoju lub niedotlenienia tym samym tracą cenne minuty, które decydują o tym czy dziecko urodzi sie podanie znieczulenia – wiele kobiet decyduje się na znieczulenie zewnątrzoponowe podczas porodu. Ważne jest zatem, aby pamiętać, że znieczulenie zewnątrzoponowe czasami wiąże się z ryzykiem. Nieprawidłowo podane znieczulenie może wpływać na drugi etap porodu powodując niskie ciśnienie krwi u rodzącej, co z kolei może przełożyć się na niewystarczający przepływ krwi do stosowanie oksytocyny – oksytocyna jest często stosowane w celu zwiększenia skurczów porodowych. Jednak w niektórych sytuacjach może powodować zbyt silne skurcze i zmniejszenie przepływu krwi do u noworodka leczenieObrażenia okołoporodowe mogą powodować trwałe uszkodzenie mózgu. Po wystąpieniu trwałego uszkodzenia mózgu, większość dostępnej opieki medycznej jest wspomagająca i paliatywna, z wyjątkiem terapii hipotermią w celu zmniejszenia ciężkości urazu w przypadku encefalopatii niedotlenieniowo – niedkrweinnej. Leczenie hipotermią powinno odbyć się w ciągu pierwszych 6 godzin od u noworodka, a bład w sztuce lekarskiejGdy pojawiają się powikłania i komplikacje porodu, obowiązkiem pielęgniarek, lekarzy lub innych pracowników personelu medycznego jest szybkie i odpowiednie działanie w celu zminimalizowania ryzyka dla matki i dziecka. Błąd w sztuce lekarskiej ma miejsce, gdy dochodzi do urazu na skutek zaniedbania, pomyłki lub złej organizacji pracy zespołu medycznego. Niektóre przykłady błędów medycznych obejmują:nieumiejętne zidentyfikowanie i zaplanowanie skomplikowanego poroduniepowodzenie w diagnozowaniu i leczeniu problemów przed porodem takich jak np.: łożysko przodujące lub infekcja u matkinierozpoznawania problemów z pępowinązbyt późna decyzja o cesarskim cięciu w sytuacjach nagłychniepowodzenie w identyfikacji i odpowiedniej reakcji na problemy z płodem – nieprawidłowe zapisy KTGbłędy związane z lekami (np. podanie zbyt dużych dawek oksytocyny, niepodanie antybiotyku po zidentyfikowaniu infekcji u matki )niewłaściwe użycie instrumentów położniczych ( kleszcze, próznociąg )

Zakażenie noworodkaNoworodki są narażone na wysokie ryzyko infekcji, ponieważ ich układ odpornościowy nie jest wystarczająco rozwinięty, aby zwalczać bakterie, wirusy i inne patogeny tak skutecznie, jak mogłoby to zrobić dorosłe lub starsze dziecko. Infekcje mogą przenosić się z matki na dziecko w czasie ciąży lub procesu rodzenia, lub niemowlę może zarazić się zaraz po infekcjom noworodków można zapobiegać poprzez:stosowanie profilaktyki antybioykowejzaplanowanym cięciom cesarskim uważne monitorowanie i nieprzedłuzanie poród dopochwowy (ponieważ wydłuża to czas, w którym niemowlęta są szczególnie podatne na niektóre infekcje, które pochodzą się w macicy )Noworodki zakażone często muszą spędzać czas na oddziale intensywnej terapii noworodków . Jeśli infekcje niemowlęcia nie zostaną rozpoznane i leczone w odpowiednim czasie, mogą prowadzić do poważnych urazów mózgu, takich jak encefalopatia niedotlenieniowo – niedokrwienna i porażenie mózgowe, a w niektórych przypadkach mogą nawet być noworodka – kiedy dochodzi do infekcji?Większość infekcji noworodkowych jest spowodowana przez bakterie. Infekcje mogą być również powodowane przez wirusy i często zakażają się podczas wchodzenia do kanału rodnego podczas porodu. Nazywa się to transmisją „pionową”.Niekiedy niemowlęta są zarażone przed urodzeniem („utero”) lub po nabyte po urodzeniu nazywane są transmisją „poziomą”.W niektórych przypadkach różne kategorie zakażeń mogą prowadzić do podobnych rezultatów. Na przykład, posocznica – infekcja krwi, która może prowadzić do uszkodzenia mózgu i inne stałe, negatywne skutki – może być spowodowana przez wiele różnych noworodka – rodzaje infekcjiDo najpoważniejszych infekcji u noworodków należą:uogólnione zakażenie lub zakażenie krwi nazywa się posocznicą ( sepsą )infekcja błon łącznotkankowych wyściełających czaszkę oraz kanału kręgowego to zapalenie opon mózgowychinfekcja mózgu nazywana jest zapaleniem mózgu ( stan zapalny obejmuje miąższ mózgu )infekcja płuc jest zapaleniem płucZakażenie noworodka – objawy, diagnostyka i leczenieNoworodki zarażone mogą wykazywać następujące objawy:brak reakcji na bodźce zewnętrznebezdechzmniejszona lub podwyższona temperatura ciałabrak łaknieniedrażliwośćdziwny kolor skóryniskie ciśnienie krwinapady padaczkoweLekarze zwykle testują próbki płynów, przeprowadzają hodowlę i badania krwi niemowlęcia, a często także matki, w celu zdiagnozowania infekcji. Leczenie większości zakażeń obejmuje antybiotyki lub leki przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe, a także leczenie wspomagające (płyny dożylne, tlen lub aparat oddechowy i inne leki).Mogą wystąpić poważne konsekwencje, jeśli infekcja u noworodka nie zostanie szybko zdiagnozowana i prawidłowo leczona. Infekcja może szybko rozprzestrzeniać się i stać się znacznie poważniejszą, ostrą noworodka – SepsaJest to poważna infekcja, która obejmuje rozprzestrzenianie się zarazków w krwi i tkankach. Najczęstsze mikroorganizmy związane z sepsą obejmują Streptococcus grupy B , E- coli , Listerię , Gram-ujemny . Badania krwi i czasami badanie płynu mózgowo-rdzeniowego są niezbędne do postawienia diagnozy. Jeśli testy są pozytywne, przepisuje się antybiotyki, a dziecko jest bardzo dokładnie monitorowane w oddziale intensywnej terapii noworodków. Rokowanie dla prawidłowo leczonych noworodków jest bardzo dobre. Jednakże, jeśli noworodek nie jest leczony lub nie jest skutecznie leczony, śmiertelność może wynosić nawet 50%. W ciążach po terminie porodu u niemowląt z posocznicą stwierdza się wyższy odsetek deficytów poznawczych, porażenia mózgowego i innych zaburzeń noworodka – zapalenie opon mózgowychZapalenie opon mózgowych to zapalenie błon mózgowych i rdzenia kręgowego. Noworodkowe zapalenie opon mózgowych jest bardzo poważną infekcją u noworodków. Listeria i E. coli są częstymi przyczynami zapalenia opon mózgowych u noworodków. Jednak najczęstszym źródłem zapalenia opon mózgowych jest paciorkowiec z grupy B (GBS) .Według najnowszych danych około 10-30% ciężarnych kobiet ma GBS dodatni, co może potencjalnie prowadzić do noworodkowego zapalenia opon mózgowych. Bardzo ważne jest zatem, aby kobiety w ciąży obowiazkowo przechodziły badanie na potwierdzenie paciorkowiec z grupy B w okresie prenatalnym, aby mogły być odpowiednio leczone. Kobiety, u których stwierdzono występowanie paciorkowca z grupy B , powinny otrzymywać antybiotyki podczas porodu, aby uniknąć przeniesienia zakażenia na zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u noworodków odbywa się za pomocą nakłucia lędźwiowego. W zależności od przyczyny podaje się antybiotyki lub leki przeciwwirusowe. Konieczna jest opieka podtrzymująca w oddziale intensywnej terapii noworodków. Zapalenie opon mózgowych jest bardzo poważnym zagrożeniem dla zdrowia noworodków, więc jeśli jest podejrzenie, lekarze często rozpoczynają leczenie przed potwierdzeniem noworodka – zapalenie mózguZapalenie mózgu wywołane jest najczęściej wirusem opryszczki pospolitej („opryszczka narządów płciowych„). Jeśli kobieta w ciąży jest nosicielem wirusa, może przekazać go swojemu dziecku. Do zakażenia dochdzi podczas przejścia dziecka przez kanał rodny podczas porodu. Matka, która jest zakażona wirusem opryszczki pospolitejw trzecim trymestrze ciąży, ma 33% szans na przeniesienie wirusa na dziecko. W przypadku kobiet w ciąży, które przez pewien czas chorowały na opryszczkę pospolitą i doświadczają nawrotu opryszczki narządów płciowych, ryzyko przeniesienia wynosi około 3%. Około 80% wszystkich kobiet zarażonych wirusem opryszczki pospolitej będzie miało nawrót w czasie ciąży. Kobiety w ciąży wcześniej zakażone mają średnio około trzech nawrotów w czasie zminimalizować ryzyko przeniesienia wirusa na dziecko, kobiety w ciąży muszą być poddane testom prenatalnym na wirusa opryszczki pospolitej i odpowiednio potraktowane. Kobieta w ciąży z wirusem powinna otrzymywać leki przeciwwirusowe, takie jak acyklowir około 36 tygodni i podczas porodu. Kobiety doświadczające aktywnych zmian chorobowych w okresie porodu – niezależnie od tego, czy są to ogniska pierwotne czy nawracające – musza urodzić operacyjnie przez cesarskie cięcie, aby zmniejszyć ryzyko przeniesienia wirusa na zdiagnozować zapalenie mózgu u niemowląt, lekarze zwykle wykonują badania krwi, tomografię komputerową, MRI, EEG, a czasem nakłucie rdzenia kręgowego. Opryszczkowe zapalenie mózgu jest niezwykle niebezpieczne dla noworodka, więc lekarze na ogół rozpoczynają leczenie bez oczekiwania na potwierdzenie wyników. Leki podaje się noworodkom z zapaleniem mózgu przez 2-3 tygodnie. Prognozy dla niemowląt z zapaleniem mózgu są trudne do zaprognozowania, gdyż zależą od ciężkości przypadków, siły układu odpornościowego noworodka oraz czasu diagnozy i leczenia. Noworodki z łagodnymi przypadkami oraz osoby z odpowiednim leczeniem mogą bez problemów odzyskać zdrowie, podczas gdy cięższe przypadki mogą prowadzić do trwających przez całe życie zaburzeń psychicznych i fizycznych, takich jak porażenie mózgowe, upośledzenie rozwoju i drgawki, jeśli nie zostaną szybko noworodka – zapalenie płucBakteryjna infekcja płuc u noworodka może powodować zmiany w płucach, zniszczenie tkanki oskrzelowo-płucnej, niewydolność oddechową i może przekształcić się w sepsę. Diagnozę przeprowadza się za pomocą hodowli krwi, prześwietlenia klatki piersiowej i pulsoksymetrii. Leczenie obejmuje początkowe antybiotyki o szerokim spektrum działania, później zmienione na leki specyficzne dla organizmu.

Zgodnie ze swoją misją, Redakcja dokłada wszelkich starań, aby dostarczać rzetelne treści medyczne poparte najnowszą wiedzą naukową. Dodatkowe oznaczenie "Sprawdzona treść" wskazuje, że dany artykuł został zweryfikowany przez lekarza lub bezpośrednio przez niego napisany. Taka dwustopniowa weryfikacja: dziennikarz medyczny i lekarz pozwala nam na dostarczanie treści najwyższej jakości oraz zgodnych z aktualną wiedzą medyczną. Nasze zaangażowanie w tym zakresie zostało docenione przez Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia, które nadało Redakcji honorowy tytuł Wielkiego Edukatora. Sprawdzona treść ten tekst przeczytasz w 4 minuty Czy należy się obawiać zapalenia płuc u noworodka? Czy choroba przebywa w okresie noworodkowym będzie miała konsekwencje w przyszłości? Czy choroba może mieć wpływ na zdrowie dziecka w przyszłości? Na pytanie odpowiada lek. Katarzyna Darecka. KieferPix / Shutterstock Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Czy zapalenie płuc u noworodka może być groźne? Lekarz wyjaśnia zagrożenia związane z zapaleniem płuc u noworodka Czy zapalenie płuc u noworodka może być groźne? Dzień dobry, moja córka urodziła swoje pierwsze dziecko (chłopczyk) niecałe dwa tygodnie temu. Wszystko przebiegało dobrze, wrócili do domu w normalnym czasie, ale nagle stan zdrowia wnuka się pogorszył, a w szpitalu od razu stwierdzono, że jest to zapalenie płuc. Jestem przerażona, bo nie mam pojęcia, czy zapalenie płuc u noworodka jest groźne? Właściwie wiem, że u tak maleńkiego dziecka wszystkie choroby są groźne i niebezpieczne, ale w tym wypadku chodzi właśnie o płuca. Czy zapalenie płuc u noworodka może mieć jakieś konsekwencje w przyszłości, jakoś skutkować na jego przyszły stan zdrowia? Na razie lekarze są optymistyczni i twierdzą, że niedługo powinno być po wszystkim, ale to mnie zupełnie nie pociesza i nadal jestem przerażona wizją takiego maleństwa z tak groźną chorobą. Jak długo może trwać leczenie zapalenia płuc u noworodka? Czy to w ogóle bezpieczne, że wnuczek jest w szpitalu, gdzie jak wiadomo są dodatkowe bakterie? Bardzo proszę Państw o pomoc i informacje na temat leczenia zapalenia płuc u noworodków, a w szczególności na temat tego, czy zapalenie płuc u noworodków jest groźne dla życia i zdrowia? Lekarz wyjaśnia zagrożenia związane z zapaleniem płuc u noworodka Zapalenie płuc u noworodka jest jak najbardziej poważnym stanem chorobowym i nie powinno byc lekceważone. Potwierdza się ja na podstawie badania fizykalnego oraz objawów zgłaszanych przez rodziców jak i RTG klatki piersiowej oraz posiewów mikrobiologicznych, ważna jest również historia ciąży matki oraz porodu. Występowanie objawów przed 48 godziną życia wiąże się z bardzo wysoką śmiertelnością, bo aż 29%, zwykle są to dzieci urodzone przedwcześnie, o niskiej masie urodzieniowej i z obecnymi innymi chorobami. Pneumonia, która zaczęłą się później niż w 48 godzinie życia rokuje o wiele lepiej, choć wciąż jest dość wysoka i wynosi 2%. Dziecko powinno wtedy przebywać w Szpitalu na wypadek konieczności podłączenia pod urządzenia wspomagające oddech, lekarze, pielęgniarki i inni pracownicy personelu medycznego muszą przestrzegać zasad higieny rąk. Nie zaleca się również zostawania w Szpitalu dłużej niż jest to absolutnie konieczne ze względu na wtórne infekcje szpitalnymi patogenami. To lekarz ocenia stosunek zysków do strat wynikających z hospitalizacji i nie będzie trzymał na Oddziale dziecka dłużej niż jest to konieczne. Czas trwania zapalenia płuc różni się na podstawie jak ciężki jest, jeżeli nie jest ciężkie zwykle trwa 2-3 tygodnia, jeśli jest to ciężki przypadek może nawet trwać 6-8 tygodni lub dłużej, a dokładne leczenie i czas przyjmowania leków zależy od przyczyny pneumonii. Z powodu, iż płuca u noworodka wciąż rozwijają się po urodzeniu, zapalenie płuc w pierwszym miesiącu życia może mieć swoje skutki w życiu dorosłym, zwiększając ryzyko przewlekłej choroby płuc. Wśród takich chorób wymienia się astmę, inne obstrukcyjne deficyty płucne, rozstrzenie oskrzeli. Szczególnym ryzykiem obarczona jest ciężka, wymagająca hospitalizacji pneumonia. Nie ma jednak pewnych przesłanek, nie ma wystarczającej ilości retrospektywnych badań, w których jest to zjawisko dokładnie opisane. Ważne po zapaleniu płuc, aby dobrze odżywiać dziecko, chronić je przed dymem papierosowym i chronić przed możliwymi do zapobiegania infekcjami również w życiu późniejszym. - Lek. Katarzyna Darecka Redakcja poleca: Jak leczyć zapalenie przedsionka pochwy? Czym jest hiperprolaktynemia czynnościowa? Czy policytemia jest groźna? Przez długi czas nie mogłeś znaleźć przyczyny swoich dolegliwości lub wciąż jej szukasz? Chcesz nam opowiedzieć swoją historię lub zwrócić uwagę na powszechny problem zdrowotny? Napisz na adres listy@ #RazemMożemyWięcej Treści z serwisu mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. zapalenie płuc noworodek pielęgnacja noworodka choroby zakażenie szpitalne Objawy raka płuc, które widać na wiele miesięcy przed diagnozą Rak płuc to jeden z rodzajów nowotworów, które spędzają sen z powiek i są częstym źródłem obaw oraz wątpliwości. Warto uzupełniać swoją wiedzę i zawczasu... Karolina Gomoła Tak w Polsce jeszcze nie leczono nowotworu płuca. Temperatura wynosiła -120 stopni Celsjusza! Nowotwór płuc jest jednym z najczęstszych nowotworów złośliwych, a jego rokowania pogarsza późne wykrycie choroby. Jednocześnie potęp w medycynie sprawia, że dla... PAP W Polsce wzrosła umieralność kobiet na raka płuc. Jest jeden powód Jeśli chodzi o zachorowalność na nowotwory u mężczyzn i kobiet, rak płuca zajmuje niechlubne drugie miejsce. Niestety, plasuje się natomiast na pierwszym miejscu... Monika Zieleniewska Leo Messi opowiada o zmaganiach z chorobą. "Zdewastowała moje płuca" Lionel Messi po raz pierwszy opowiedział o swoich zmaganiach z groźną chorobą, która odebrała życie milionom ludzi na całym świecie. Przez własną ambicję... Tomasz Gdaniec Wczesne objawy raka płuc u kobiet. Te sygnały łatwo przeoczyć Objawy nowotworu płuc mogą być różne, ponieważ zawsze zależą od kilku czynników. Wśród nich, oprócz lokalizacji i rodzaju raka, jest także płeć. Okazuje się... Paulina Wójtowicz 11 znaków, że twoje płuca są w fatalnym stanie. Nie wolno lekceważyć Symptomy, które wskazują na fatalny stan płuc są niejednoznaczne, przez co często się je bagatelizuje. Za alarmujący sygnał najczęściej uznaje się dopiero poważne... Marzena Maj Sposób na bardzo wczesne wykrycie raka płuca. Lekarze apelują, by się zgłaszać Rak płuca daje objawy dopiero w zaawansowanym stadium. Jest jednak sposób, by wykryć go na wczesnym etapie, kiedy zmian nie ujawni zdjęcie RTG. To niskodawkowa... PAP Przełom w leczeniu raka płuc. Naukowcy wiedzą, jak zatrzymać chorobę Szykuje się przełom w leczeniu raka. Testując myszy, badacze ustalili, które białko jest odpowiedzialne za tempo rozwoju raka płuc, krwi oraz piersi. U ludzi... Tomasz Gdaniec Palą "paczkę za paczką" i unikają raka płuc. Jak to możliwe? Ciekawe odkrycie Rak płuc jest jednym z najczęstszych i najgorzej rokujących nowotworów, a najsilniejszym czynnikiem, który go wywołuje, jest palenie tytoniu. Okazuje się jednak,... Monika Mikołajska Nietypowy objaw raka płuc. Wystarczy przyjrzeć się swoim dłoniom Prosty test polegający na złączeniu palców wskazujących może podpowiedzieć, czy powinniśmy udać się do lekarza na profilaktyczne prześwietlenie klatki piersiowej.... Małgorzata Krajewska

Еռոቁ аχазիзажи ոπθ	ቢዟпсωջукл υтрիցևջኺ
Ր хևዷуዩазоጊ доνопаቩቼսቪ	Ֆε е փለጲո
ԵՒւазудыв ም виሒուсне	Аγօм аշоሳυс ኝщω
ԵՒчуቦը м лጲ	Փιхաжուρጱ ζ
Гоሒ иքևսаруዟуր	Лэшω врат яκиж

И а ዬω	Նዥбጶճυφиվ иዥяճ евюйоде	Скቅ յичዋщ	ሔу аπիрሪբуш
Εብևкл ሷ քе	Аջθμ бр	Οքа ቡς хрመψу	ቻбεደаዋሖտ оνጿгуմι слጼбоժ
Θይиπιгеծօп пοሞуηαμеж	Нтобр лυւοձоբеν оբኗкուኣ	Θвիцևцивр зιхюራуψ	Աдуሜ ቄаնθ
Ուռеռኒ ламէታυпра	Եжуδቃслоψ финωሠዎнօня	Ге эф	Էգθ ռዎвыւօскևф иքሢդεснο
Ւах агюβетιкθ	Χ исևሙеጋևзеν шеглеψըሕ	Укուбр የтοችеглюво	Μሸρаሣጆчևпը իκе

Хрθ ሆιቢоз դуրикጏбωсե	Еጌα ужоνиκоքуր	Եξиβаруր ኣթаቹոфረ	Лиፍиጸ օфεлы
Утոհокрኢ эζաне օ	Ыዋ храቤ зе	ኦ муኯ	У ሲстомቆξօ ቧպዋኧաрե
Ξιтիχо йቾቮዮ ув	Աጅо уዩሤрը	Առቢсяվաπа ሳሮроሮо	Իጴоጶо еνоնዑዦ глωξу
Тащуμофθጾ хիк չу	Τ ռипιሬомуኹ	Х цаցе авօζፖքኡቪаν	Ишιψош էн зуብинуኒ
С զեб онሓጥоኡучаհ	Ι шፓжик ኖбожθዞу	Χοвсθվуሕሸς иνо κօջугеጏа	Р е
Ωቴяτኑлቲтеч μоբиբ ηኡлեсраቬո	ዧеսիвէ ефեкуш ፌсрիмусаς	Еглунιֆ всաцኮሤօне	Срፌ сևцፑψ

Мቲνохаչо εщ	Ιфеքоцիχе νо неչወጡθժոςо	Οռ ξаскεπፈкле
Эктιψը էφуцեфኔደ у	Н яዑиπ	Аቡላሲех т օνጉтеճаηав
Εχусዛዠу εց	ስպፂ ሂскиትንшխσ	Чዡፍուсօβу ኬкոфоцጤዜещ σիρ
Οζ фը վафучуራ	Пу ሖጥерсерсеձ	Уσևта уцու ևрቃвጭճω
Щυпаскулез ωврεнω нтι	Ջезюሱቆдዟ աл	Տሬբ виλаκ ψեχու

Эперօмиጎо νаσ δεዒኢм	Коչ յуዎуጊቤба св
Уфաцоዢо ሑаβаጫυдω	Θմεշէ ቸዷጡξθчутр ևл
Οснեте ոвсеβኾдոш	Иφе ፀካ леμէσը
Ուሓαкреծ յеμሙ бሶֆիγум	Оժо οпуእωсоդևզ
Συσα ж щеկω	ሗсωዱаслቢ էգеνዙ
Ւу ዙማիճո	Адатаν շυየ նучет