julian tuwim chrystus miasta tekst

Jovan Jovanović Zmaj (1) ‹‹ poprzedni wiersz wylosuj wiersz następny wiersz ›› Julian Tuwim Chrystus miasta Tańczyli na moście, Tańczyli noc całą. Zbiry, katy, wyrzutki, Wisielce, prostytutki, Syfilitycy, nozownicy, Łotry, złodzieje, chlacze wódki. Tańczyli na moście, Tańczyli do rana. Żebracy, ladacznice, Wariaci, chytre szpicle,
Podmiot liryczny w wierszu „Chrystus miasta" Juliana Tuwima, opisuje „bal" wszystkich wyrzutków i degeneratów z całego miasta. Osoba mówiąca patrzy na nich wręcz z obrzydzeniem, a słownictwo jakie jest użyte w wierszu sugeruje, że to wulgarni i zepsuci ludzie. Cechuje ich rozpusta, obżarstwo, brak umiaru.
Interpretowany wiersz „Chrystus miasta" Juliana Tuwima porusza temat zepsucia mieszkańców miasta. Utwór pochodzi ze zbioru „ Czyhanie na Boga " wydanego w 1920 roku . Poeta wyraża swoją fascynację brzydotą i zepsuciem miasta, posługuje się więc znamiennym dla dwudziestolecia międzywojennego turpizmem .
Chrystus miasta. Autor: Julian Tuwim. interpretacja. Tań­czy­li na mo­ście, Tań­czy­li noc całą. Zbi­ry, katy, wy­rzut­ki, Wi­siel­ce, pro­sty­tut­ki, Sy­fi­li­ty­cy, no­zow­ni­cy, Łotry, zło­dzie­je, chla­cze wód­ki.
rUWqJ.